De uitvoering, de afronding, de voorbereiding.

Nu het zo tegen het einde van het schooljaar loopt (in het zuiden hebben we effectief nog maar 3 lesweken!) heb ik altijd zo’n reflectie moment. Ik ben nog enorm druk met de uitvoering van mijn taak als mentor maar ondertussen kijk ik alvast even ietsje verder dan de komende weken. Ik kijk al naar mijn klas, mijn leerlingen, wat hebben we allemaal gedaan dit jaar, wat hebben we bereikt. Wat zijn we gegroeid met z’n allen en wat hebben we gestoeid met z’n allen. Gegroeid in schoolse vaardigheden: 8ste-groepers kwamen binnen met als hulpvraag: leer mij plannen en organiseren. Gegroeid in zelfvertrouwen: beschadigde leerlingen die weer konden vertrouwen op hun kunnen, kinderen zie in zagen dat ze niet de enige zijn die extra ondersteuning nodig hebben!┬áGestoeid dat we hebben: leren omgaan met elkaar, gezellig doen met elkaar, dit is nog steeds een uitdaging!
Met liefde zal ik de leerlingen uit mijn klasje (de klas blijft niet bij elkaar op basis van didactische en pedagogische verschillen) doorspreken met de ontvangende mentor, in de hoop dat ze volgend jaar weer hun plekje vinden!

Volgend jaar….het lijkt nog zo ver weg maar op 12 juni komen ze alweer, de nieuwe brugklassers, kennis maken met hun nieuwe school, klas en mentor. Voor mij een moment om te bedenken wat ik volgend jaar allemaal anders wil doen….ik neem er nog even de tijd voor….tips zijn welkom!