Zomaar een dag in groep 8

Allereerst voor alle helderheid: onderstaande tekst is niet van mij. Helaas…mag ik wel zeggen, want ik vind hem prachtig!! De leerkracht die deze tekst geschreven heeft, wilde de tekst alleen delen met bekenden. Ik vind dat heel Nederland dit zou moeten lezen en ik heb toestemming gekregen om hem te publiceren. Overigens heb ik niet de illusie  dat op deze wijze heel Nederland de tekst ook zal lezen maar je moet ergens beginnen… De tekst is zeer actueel: vandaag 13-03-2014 geschreven door een jonge leerkracht. Lees en voel!

“Je moet er niet meer naar vragen…!” “Je weet het morgen, net als de rest van de kinderen…” “Geduld..!”

 Ik heb zojuist de uitslagen van de Cito-toets gezien en sta na de middagpauze weer voor mijn groep .

44 ogen staren me angstvallig aan, zodra ze weten dat ik “het” weet. De dag gaat langzaam voorbij,  ik heb mijn hoofd er niet bij. De les over zonne-energie kan me gestolen worden.

 Hoe zorg ik ervoor dat die 509 bij Amber zo positief mogelijk overkomt voor mijn collega’s, mijn directie,de middelbare school waar Amber naartoe zal gaan, haar ouders, maar vooral bij Amber.

 Ze gaat huilen….

 Het lieve, spontane en vrolijke meisje gaat huilen.

Haar eerste rimpel, voor mij de zoveelste. Ik ben je zo zat Cito. Met je getoets, met je gewicht, met je oordeel  met je uitslag, met je gedamocles. Spuugzat.

 Ik weet veel meer van Amber, dan jij ooit zult weten. Wist je trouwens al dat ze een goed mens is? Zorgzaam, grappig  en bovendien veel meer waard dan jouw 509.

 Morgen vertel ik het haar, kom je ook? Zal je zien, dat ze mooi is en dat ze zal schitteren als een ster.

 Mijn leerling, mijn oordeel, mijn advies, blijf eraf.

 Gelukkig ontmoeten we elkaar pas weer in april 2015. Ik hoop dat je wat bent afgevallen rond die tijd en dat je minder zwaar weegt.

 **uit privacyoverwegingen is de naam Amber een fictieve naam

 

4 gedachten over “Zomaar een dag in groep 8”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *