Zenuwslopende examens

De examens zijn weer bezig en dat kan niemand ontgaan zijn. In kranten en op internet gaat het weer over het nut van de examens, de N-term, spelling en grammatica wel of niet meetellen bij Nederlands, de rekentoets en het LAKS krijgt weer meer klachten dan vorig jaar. En dat laatste daar wil ik ook wat aan toevoegen. Omdat het LAKS af en toe wat klachten naar buiten brengt, maar inzicht in de klachten verder moeilijk is, kan ik niet zo goed zien of “mijn” klacht erbij staat, dus probeer ik het op deze manier onder de aandacht te brengen.

Gisteren mocht ik bij het examen Nederlands (vmbo-t) zitten en daar heb ik me vervolgens twee uur lang ontzettend kwaad zitten maken. Niet over de inhoud van het examen (daar valt vast ook wat over te zeggen, maar ik ben geen docent Nederlands, dus daar hou ik me verre van), maar over de wijze waarop het examen wordt aangeleverd. Dat levert sinds er een aantal jaren geleden op een andere drukker is overgestapt en natuurlijk ook door de nasleep van de examenfraude voor de surveillerende docenten al veel rompslomp op. De pakketten zijn driedubbel geseald, dus uitpakken doe je niet zomaar. Bovendien zitten in elk pakket drie verschillende stapels boekjes: de tekstboekjes, de opgaveboekjes en de uitwerkbijlage. Deze worden gescheiden door een schutblad, maar lijken verder veel op elkaar. Bovendien heeft het pakket meer uitwerkbijlagen dan tekst- en opgaveboekjes. Voor zo’n 180 kandidaten een heel werk om alles uit te zoeken. En dan was er ook nog een voorbeeldblad, dat werd los verstrekt.

Maar dat is niet mijn voornaamste klacht. Als eenmaal al die boekjes (afgedrukt op dubbelgevouwen A3-formaat, allemaal bestaande uit meerdere LOSSE bladen) zijn uitgedeeld, dan pas zie je dat degene die dit verzonnen heeft, dit waarschijnlijk zelf nooit heeft hoeven doen!

Een leerlingentafel heeft meestal afmetingen van 70×50. Op die tafel liggen dan dus die drie losbladige boekjes (A3) en het voorbeeldblad, een woordenboek, wat reservepennen en markers en vaak krijgen leerlingen ook iets te drinken, dus een flesje of bekertje moet er ook nog bij. En dan begint het: voortdurend bladeren en vouwen, heen en weer tussen tekst, opgave en uitwerkingen. Het uitwerkingenblad van Nederlands had ook nog eens drie pagina’s met alleen stippellijntjes voor twee verschillende schrijfopdrachten, wat voor nog meer verwarring zorgde. Een enkele leerling raakte in paniek: tekst kwijt (“ik kan het adres van de schrijfopdracht niet vinden”), schrijfopdracht op het verkeerde gedeelte van de uitwerkbijlage gemaakt, blad valt op de grond (“waar hoorde dit nou tussen?”), maar ik durf te beweren dat ALLE leerlingen hier last van hebben! Examen doen is al zenuwslopend genoeg, daar zou deze extra stress niet meer aan toegevoegd mogen worden.

En dat terwijl het zo gemakkelijk anders kan. Daarvoor is niet meer nodig dan een paar nietjes en kleurenpapier. Druk elk boekje op een andere kleur papier af (bijv. tekstboekje op zachtgeel papier, opgaveboekje op lichtgroen en uitwerkbijlage op wit) en zorg dat in het midden van elk boekje een nietje zit. Dat levert de docenten minder gedoe op bij het uitdelen (de boekjes zijn aan de kleur gemakkelijk te herkennen) en de leerlingen kunnen zich op de examenstof gaan richten in plaats van eindeloos moeten bladeren!

 

Auteur: Adrienne de Kock

Ruim 22 jaar onderwijservaring en enthousiasme over onderwijs blijft groeien. Coördinator onderbouw op Effent (de mavo van Oosterhout), lerares Engels en aardrijkskunde. Speciale interesse in de mogelijkheden die nieuwe media en ICT-toepassingen bieden voor onderwijs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *