Onderwijswijven wat zijn dat dan? Gewoon spelende en lerende dames.

strip

Op zaterdag 20 februari rij ik in mijn bolide naar de Meern. Een tocht van zo’n uur en dus voldoende tijd om na te denken. Ik ben op weg naar een bijeenkomst van de Onderwijswijven. Wie en wat zijn dat eigenlijk, die Onderwijswijven.
Een raar, wat ordinair klinkend woord maar eigenlijk vind ik het wel een geuzennaam.
Het eerste kenmerk is dat het natuurlijk allemaal vrouwen zijn die iets met onderwijs te maken hebben. Dit is echt heel breed en varieert van leraar tot bestuurder en van ICT-coördinator tot schoolleider tot ……….?! Het zijn in ieder geval allemaal vrouwen die een hart voor en een duidelijke mening hebben over onderwijs.
Een ander kenmerk is dat al deze vrouwen ook bloggen en veelal zijn begonnen met bloggen op www.onderwijswijven.nl. Ze zijn zichtbaar op de sociale media, met name op Twitter en posten daar vaak persoonlijke ervaringen en meningen, die overigens zeker niet altijd overheen komen met elkaar.

Maar wat onderscheidt deze vrouwen van andere vrouwen? Eigenlijk helemaal niets. Het zijn net als andere vrouwen, vrouwen met en zonder echtgenoot, met jonge kinderen of met volwassen kinderen. Soms gelukkig, maar soms ook ongelukkig. Ze ervaren net zo veel of zo weinig hobbels als andere vrouwen. Ze hebben elkaar via Twitter of elders ontmoet, maar kennen elkaar soms helemaal niet zo goed. Ze vinden het in ieder geval waardevol om af en toe samen te komen, te praten, te lachen en te zeuren over onderwijs. Er ontstaan samenwerkingen, er worden ideeën, ervaringen en ‘good practice’ gedeeld.
En dat allemaal onder het genot van een hapje en een drankje op de zaterdagmiddag in Huize Winters in de Meern. Het huis van Karin Winters (@karinwinters) de initiatiefnemer van dit onderwijsclubje dat elk jaar groter wordt.
Als ik aankom en mijn auto heb geparkeerd, loop ik met een boodschappenkrat richting voordeur. Een krat met een wat merkwaardige inhoud; een leeg blikje, een doos met frutsels (kralen, knopen, lijntjes en stokjes), een schaal met home made kipsalade, 6 pack Radler met en zonder alcohol en 12 kleine prikkerige roosjes met een onderwijswijfje. Een klein symbool en alternatief voor de Edubloggerspin die veel Onderwijswijven ook al eens mochten ontvangen op het jaarlijkse Edubloggersdiner. De Edubloggers, een groep bloggers waar een flink aantal Onderwijswijven ook bij hoort.

IMG_7842

Er wacht meteen een hartelijk ontvangst en de uitstalling van hapjes op tafel groeit snel. Hoewel we elkaar vaak niet meer dan één of twee keer per jaar zien en verder alleen op sociale media ‘spreken’, pakken we de draad heel snel op.
Het wordt een echte doe-middag. Het lijkt de Makermovement wel, om er maar eens een onderwijsterm doorheen te gooien. Gewoon lekker knutselen.
De lege blikjes komen te voorscozobothijn samen met de lijmpistolen, de Ipad, een Touch screen,het Osmo ‘spel’ en de Ozobot. Een VR bril laat me, na een app te hebben gedownload te hebben op mijn IPhone, een rit in een achtbaan beleven.

Mijn Iphone, samen met wat stukjes hard plastic, verandert in een instrument om ware hologrammen te kunnen zien. Een ervaring die voor mij als volwassene al ghologrameweldig is, dus wat moet dit niet voor kinderen betekenen. Zo simpel maar wat een leuke manier om uit te leggen en te ervaren hoe ‘dingen’ werken. Gebruik maken van de technologie die er is en inzetten om onderwijs te verrijken.

De lege blikjes worden gebruikt om Scribblings van te maken en het duurt niet lang of er vindt een ware plundering plaats in de sorteerbak van Pauline Maas (@4pip). Als gretige kinderen worden de lampjes, batterijen, en de IKEA melkopschuimers toegeëigend. Kralen, lintjes, knopen, ijsstokjes en gekleurde pijpenragers vinden hun weg naar de conservenblikjes en de plastic afhaalchinees bakjes. Het lijkt wel ‘Carnaval of cans and plastic containers’.

ScribblingWe proberen uit, we spelen, we maken en experimenteren. We voeren korte, te korte gesprekken en proeven de vele zelfgemaakte hapjes. We drinken wat en likken aan een ijsje. We beleven een geweldige middag want we komen thuis met ideeën, nieuwe contacten en ervaringen. We hebben niet eens in de gaten dat we aan het leren zijn geweest. Informeel leren weliswaar maar hoe waardevol is dat. Leren door te doen en allemaal ontstaan door de het sociale netwerk Twitter. Een krachtig instrument om mensen te ontmoeten, te verbinden en de opgedane ervaringen te delen middels tweets en blogs. Dank allemaal, ik heb genoten en ben weer opnieuw overtuigd dat deze ontmoetingen heel waardevol zijn. Dus mensen uit het onderwijs, zoek elkaar op en ga van en met elkaar leren. Leren kan, mag en moet leuk zijn. Deze informele manier levert veel op. Tot snel, waar dan ook!

onderwijswijvenSamenvatting ‘Wijven aan het werk’

Karin Donkers (@kardonsch)
Onderwijswijven/Edublogger/Bloggerscollectief HetKind
www.kardonsch.nl

Makerklas.nl

Sinds kort ben ik gemiddeld 2 dagen per week te vinden op het Grotiuscollege in Heerlen. Ik ben daar als zzp-er bezig om het team te begeleiden in het gebruik van ICT-toepassingen in het onderwijs.

Tijdens mijn voorbereidingen toen ik wist dat ik op deze school een grote klus zou krijgen en in de gesprekken met o.a. de systeembeheerder, kwam ik al snel achter het bestaan van een makerklas die elke vrijdagmiddag onder leiding van Ralph Crutzen plaatsvindt. Ze zijn vrij recent gestart en het is een groot succes.

Uiteraard wilde ik dit eens met eigen ogen gaan bekijken en wellicht kon ik nog wat leren van deze whizzkids die vanuit nieuwsgierigheid, intrinsieke motivatie en talent iedere week vrijwillig een extra middag op school blijven om zich bezig te houden met wat ze maar willen. Nou, en óf ik wat geleerd heb!

Er is veel vrijheid, de enige regel is: als je hier bent, dan doe je wat. Ga niet lopen klieren. Dat gebeurde dan ook nauwelijks toen ik er was. Ik zag een groepje van zo’n 15 scholieren die ieder met veel plezier aan het werk waren. Sommigen werkten alleen, de meesten samen met een maatje.

Geconcentreerd aan het werk               IMG_3878

Een groepje jongens was bezig met het bouwen van een stukje elektronica waar een LEDstrip aan wordt verbonden waarvan de kleuren gaan aangeven hoe hard de processor van de computer aan het werk is. ‘Ja, want dan kan mijn moeder als ze mijn kamer binnenkomt zien dat ik écht aan mijn huiswerk bezig ben en niet zit te gamen!’ Briljant!

lamp voor processor

Ik raakte in gesprek met een van de weinige meisjes (een van de twee, om precies te zijn) en raakte hoe langer hoe meer onder de indruk van deze intelligente dame! Ze zit vlak  voor haar eindexamen Gymnasium waar ze louter examen doet in bètavakken (Natuur-Techniek), aangevuld met een rijtje keuzevakken waaronder Latijn en Informatica. Na haar eindexamen wil ze aan de Radbout Universiteit in Nijmegen Science gaan studeren. Ze was druk bezig om een klok te maken die de tijd in woorden, verlicht door LED-jes aangeeft.

.Werken aan de LEDklok

Een van de dingen die ze me vertelde was dat voor haar de meerwaarde van de makerklas was dat ze het natuurlijk heel erg leuk vond om zo bezig te zijn, maar ook omdat ze zo de kennis die ze had opgedaan bij natuurkunde in praktijk kon brengen. Ze was nu in praktijk bezig geweest om een werkende stroomkering te maken, geen les uit een boek kan tegen die ervaring op!

Daarnaast vertelde ze gewoon graag bezig te zijn met haar handen en dat ze wel een keer de mist was in gegaan doordat ze te snel was begonnen en niet goed had nagedacht over de volgorde. Ook liet ze me zien hoe belangrijk het is dat je ervoor zorgt dat je al je materialen al hebt voordat je begint. Haar klok wordt uiteindelijk gemaakt in een lijstje van Ikea. Doordat ze dat bepaald heeft voordat ze aan het proces begon, wist ze hoe groot haar ledjesveld moest worden. Had ze dit niet gedaan, dan had ze nu aan het einde van haar project tegen een probleem kunnen aanlopen doordat ze dan geen passend lijstje had kunnen vinden. Een simpele stap die door veel mensen maar al te vaak wordt overgeslagen, mijzelf incluis.

Natuurlijk waren er meer leerlingen hard aan de slag, er werd druk getekend in Tinkercad, geprogrammeerd in Python, er werden extra werelden voor Minecraft gecreëerd, en de Arduino’s en Raspberry Pi’s draaiden overuren.

IMG_3877

De sfeer die er heerste was zeer goed, gezellig. De jongelui hadden er duidelijk heel veel zin in om hiermee bezig te zijn en ik heb ook weer dingen opgestoken zo links en rechts.

En het kriebelt bij mij om me nu ook eens écht te gaan verdiepen in programmeren en coderen.

Iedereen aan het fröbelen

Pauline bij de lasercutterIk was al een tijdje van plan om te gaan kijken bij het fablab van de Populier in Den Haag.  Afgelopen vrijdag werden de docenten die daar les geven (Arjan en Per-Ivar) geïnterviewd door Carla Desain voor mijn nieuwe boek CodeKlas. Ik kon het zo dus mooi combineren. Op naar Den Haag. Een prachtige oude school en na een lange wandeling door de catacomben kwam ik aan op de zolder waar een stuk of drie open lokalen waren. Met in het midden een ruimte voor de docenten vol met spullen en materialen.

Er liepen al heel wat pubers rond en ik zag een stapel eten staan. Broodjes, worstjes, pizza’s, m&m’s en nog veel meer lekkers. Het lekkers wat ik had meegenomen viel in het niet bij deze grote hoeveelheid eten. Maar wel slim, want rond etenstijd zorgen dat pubers happy blijven, is eten een absolute must.

Per-Ivar begon de bijeenkomst met een rondje hoe iedereen zich voelde en welk project ze die avond gingen doen.  Iedereen had al plannen gemaakt, maar ik zag al snel (toen ze eenmaal bezig waren) dat er kleine groepjes ontstonden die elkaar aan het helpen waren en zo nu en dan liepen ze langs de tafel met eten om wat in hun monden te stoppen.

Ik deed zelf ook een rondje en ik zag een houten hand met scharnieren waar iemand mee bezig was om hem aan te sturen via een computer. Twee meiden waren bezig om een bank te maken voor hun kat, waar ze zich ook in kon verstoppen. Ik zag ook een schaakbord en iemand was bezig om met sateprikkers en lange brug te maken en er werden tekeningen geprint met de water color printer.  Per-Ivar en Arjan liepen zelf ook rond (met nog twee collega’s) en hielpen hier en daar, Maar ze waren zelf ook bezig met dingen uitproberen.

Mijn vingers jeukten en toen ik de laser cutter zag, wilde ik ook dat ook uitproberen. En een half uurtje later haalde ik mijn eerste maaksel tevoorschijn. Ik was ape-trots. Toen op naar de water color printer en daar ook heb ik een mooie tekening gemaakt met heel veel kleurtjes.

Aan het eind van bijeenkomst werd er weer een rondje gedaan. Wat heb je gedaan? Het antwoord was vaak: “Oo een beetje geklooid” Maar wat heb je dan geklooid en wat heb je er van geleerd? Sommige leerlingen tekenden op een deur hoever ze waren met hun project. En toen was er een grote schoonmaak. En die enorme berg met eten? Die was zo goed als op.

Eens in de maand hebben ze een plakken en knippen bijeenkomst voor docenten of andere belangstellende. Ik hoop dat ik nog eens terug mag komen.

Mijn textiel hart gaat harder kloppen bij het zien van zoveel creativiteit. Ik voel dat alles samen komt. Het creative, het programmeren, het maken, het altijd nieuwe dingen willen uitproberen. Wat een feest. Ik zie ook hoe belangrijk het is dat leerlingen zelf leren fröbelen, ontdekken, nieuwsgierig worden naar techniek die er achter zit.

Kinderen en programmeren

Gisteren werd op het Hoofdkantoor van Microsoft de DigiDuck gelanceerd. Een speciale Donald Duck waarin tips staan voor kinderen waar ze kunnen leren programmeren. Ook zijn de verhalen in deze speciale Duck gericht op techniek en programmeren. Het was een prachtige activiteit. Vooral ook omdat de minister van onderwijs Jet Bussemaker het eerste exemplaar in ontvangst zou nemen. Ondanks de vakantie tijd waren er wel een stuk of 30 kinderen (en heel veel pers). De kinderen kregen een korte uitleg en ik mocht samen met Olaf de Groot een les geven programmeren. Omdat het leeftijds verschillen heel groot waren moesten we lekker differentiëren. We begonnen met een unplugged les. (de basis principes van het programmeren zonder een computer). En hierna gingen we aan de slag met The Hour of Code. Een online omgeving waar de kinderen na 20 levels een certificaat kregen. Gelukkig hadden we nog veel meer gadgets meegenomen. Zoals de makey makey, de lego wedo en mindstorms, de beebot en ik had kleurplaten meegenomen en een iPad met de app ColARmix. Na ongeveer een uur hebben we de certifiaten uitgedeeld en was er nog taart en voor iedereen een mooie zakje met wat gadgets en de speciale Donald Duck natuurlijk. Die avond was er nog een item op RTL4 over de lancering. Je ziet mij zo nu en dan voorbij glippen in mijn jasje.

“Kinderen en programmeren” verder lezen

Codekinderen

In mei en januari heb ik op dit weblog als eens wat gepost over het project waar ik mee bezig was. Programmeren met jonge kinderen. Intussen zijn we een half jaar verder en is er een website (www.codekinderen.nl) en heb ik op heel wat scholen een pilot gedraaid. Het project heb ik natuurlijk niet alleen gedaan maar ism met Kennisnet en Mijn Kind Online. Er zijn 12 tools beschreven waarmee scholen aan de slag kunnen gaan om in vier weken met de kinderen te gaan knutselen op de computer. Alle lessen zijn geflipt (dus de kinderen kijken eerst naar een filmpje “wat ga je doen” en hierna een filmpje “hoe doe je dat” en dan gaan ze aan de slag. De leerlingen opdrachten staan op online glogsters. Omdat de lessen gegeven worden in een carrousel vorm is de eerste les zwaar (alles is nieuw voor iedereen),  maar een week later draait iedereen door en heeft een kwart van de leerlingen al ervaring met de tools/software en kunnen ze elkaar helpen. Ik hoop echt dat dit gaat aanslaan en dat docenten de stap durven te nemen om aan de slag te gaan met “codekinderen”. De eerste berichten zijn erg positief. Later nog eens een stuk van mij, waarom kinderen in mijn ogen moeten leren programmeren en waarom we dat al op jonge leeftijd moeten aanreiken.

Hieronder een mooie filmpje wat is gemaakt van een les in groep 3.

Codekinderen

 

 

 

Programmeren met kinderen

15De afgelopen week heb ik twee app’s gedownload en getest. Eerst Kodable is een app waarin je als een schattig klein pluizig bolletje door een doolhof laat gaan. Als je de snelste oplossing geeft, krijg je drie sterren en ga je automatisch verder naar het volgende level. Ik heb alle 3 sterren oplossing in dit document gezet. Kodable kan gespeeld worden vanaf groep 3. Ze leren basis programmeren, oorzaak gevolg en dingen te herhalen. Het werkt erg intuitief. Deze eerste versie ziet er mooi uit en heeft zo’n 30 levels. Ik ben benieuwd naar de vervolg levels.

41En de andere app is Cargo-bot. Deze is een stuk moeilijker en veel uitdagender dan de Kodable. Je moet met een kraan gekleurde blokken verplaatsen volgens een vast patroon. Ze geven steeds aan in hoeveel stappen je de oplossing kan geven. Je leert heel compact denken. Een probleem in hapklare oplossing omzetten. De basis levels zijn leuk voor groep 7/8 maar daarna wordt het een stuk moeilijker en zullen heel wat middelbare scholieren het niet kunnen oplossen. Het leuke aan deze app is dat alle oplossingen op youtube staan. Als je met een oplossing komt die nog niemand heeft gemaakt, vragen ze je om het filmpje (je kunt automatisch opnemen wat je hebt geprogrammeerd) op youtube te zetten. Ik heb alle oplossingen in dit document gezet.

Jammer zijn beide apps alleen voor de iPad, ik hoop ook snel voor Android.

Learn the Code

ScreenShot235Misschien omdat ik de laatste tijd veel bezig ben met kinderen en ze leren programmeren viel mijn oog op dit youtube filmpje. Hierin wordt haarfijn uitgelegd waarom je met kinderen al vroeg aan de slag moet gaan om ze te leren programmeren. Omdat programmeren je aanzet tot denken en iets oplossen.  Een greep uit de websites waarmee je aan de slag kunt gaan zijn: Learn to code, Code, Girls who code en CoderDojo. Maar vergeet niet dat ze ook met Kodu, GameMaker, Mindstorm, Scratch en zelfs met de Bee-Bot al heel wat beginselen leren van het programmeren leren. Ik hoop dat wij als onderwijswijven ook kunnen bijdragen om  de kinderen code te leren en zo dus ook aanzetten tot nadenken en oplossing gericht denken.

Gisteren heb ik in mijn klas mijn leerlingen laten invullen in een answergarden wat wil je leren? Dat zegt genoeg.

Programmeren met jonge kinderen

wedo-programVorige week kreeg ik een leuke vraag binnen. Of ik een aantal lessen kan verzinnen (en geven) aan jonge kinderen (groep 3/4) waarin ik hen de basisbeginselen kan uitleggen over het programmeren. Mijn hoofd gaan dan direct tollen. Wat leuk wat leuk. En ik kijk in mijn omgeving naar vrienden met zulke jonge kinderen. Wat zouden zij leuk vinden. En wat kunnen ze. Ik heb de opdrachtgever beloofd dat ik zes les ideeën voor hen zou opschrijven en dat we daaruit een keuze gaan maken. Ik zou het fijn vinden om wat terug koppeling van jullie te krijgen. Want ik heb nu meer dan genoeg ideeën. Maar welke zouden gaan werken voor deze doelgroep.

  • Met de wedo robot van lego aan de slag
  • Games maken met de gamestudio van het klokhuis
  • Met de de app foldify drie D figuren te maken
  • Animaties maken met pivotanimaties
  • Met Zoo-burst 3D boekje maken
  • Webpagina maken met weebly.com
  • Met scratch een eenvoudige game maken
  • Ik kwam ook baltie tegen (geen ervaring mee)
  • Of iets bouwen in mindcraft (denk ik te moeilijk)
  • Iets tekenen met sketchup (ook te lastig denk ik)
  • Misschien iets met augemented reality (weten jullie een site?)
  • Iets met qr-code maken en lezen