Creabea middag

Op 20 februari 2016 hadden we een gezellige bijeenkomst bij Karin Winters thuis met een stuk of 10 onderwijswijven. Ik had voor deze keer mijn krat met makersspullen meegenomen. Na een korte introductie ging iedereen fanatiek aan de slag met het maken van robotjes. Ik heb de verschillende robotjes die je kunt maken naast elkaar gezet. De eenvoudigste is het blikje met de ikea melkschuimklopper. De moeilijkste is de kikker vouwen van origami met een trilmotor. Maar alles is haalbaar in het PO.

Ik had ook een stapel boeken meegenomen. Hier heb ik een thinglink van gemaakt. Zo krijg je eenvoudig wat achtergrond informatie over deze boeken.

Makerklas.nl

Sinds kort ben ik gemiddeld 2 dagen per week te vinden op het Grotiuscollege in Heerlen. Ik ben daar als zzp-er bezig om het team te begeleiden in het gebruik van ICT-toepassingen in het onderwijs.

Tijdens mijn voorbereidingen toen ik wist dat ik op deze school een grote klus zou krijgen en in de gesprekken met o.a. de systeembeheerder, kwam ik al snel achter het bestaan van een makerklas die elke vrijdagmiddag onder leiding van Ralph Crutzen plaatsvindt. Ze zijn vrij recent gestart en het is een groot succes.

Uiteraard wilde ik dit eens met eigen ogen gaan bekijken en wellicht kon ik nog wat leren van deze whizzkids die vanuit nieuwsgierigheid, intrinsieke motivatie en talent iedere week vrijwillig een extra middag op school blijven om zich bezig te houden met wat ze maar willen. Nou, en óf ik wat geleerd heb!

Er is veel vrijheid, de enige regel is: als je hier bent, dan doe je wat. Ga niet lopen klieren. Dat gebeurde dan ook nauwelijks toen ik er was. Ik zag een groepje van zo’n 15 scholieren die ieder met veel plezier aan het werk waren. Sommigen werkten alleen, de meesten samen met een maatje.

Geconcentreerd aan het werk               IMG_3878

Een groepje jongens was bezig met het bouwen van een stukje elektronica waar een LEDstrip aan wordt verbonden waarvan de kleuren gaan aangeven hoe hard de processor van de computer aan het werk is. ‘Ja, want dan kan mijn moeder als ze mijn kamer binnenkomt zien dat ik écht aan mijn huiswerk bezig ben en niet zit te gamen!’ Briljant!

lamp voor processor

Ik raakte in gesprek met een van de weinige meisjes (een van de twee, om precies te zijn) en raakte hoe langer hoe meer onder de indruk van deze intelligente dame! Ze zit vlak  voor haar eindexamen Gymnasium waar ze louter examen doet in bètavakken (Natuur-Techniek), aangevuld met een rijtje keuzevakken waaronder Latijn en Informatica. Na haar eindexamen wil ze aan de Radbout Universiteit in Nijmegen Science gaan studeren. Ze was druk bezig om een klok te maken die de tijd in woorden, verlicht door LED-jes aangeeft.

.Werken aan de LEDklok

Een van de dingen die ze me vertelde was dat voor haar de meerwaarde van de makerklas was dat ze het natuurlijk heel erg leuk vond om zo bezig te zijn, maar ook omdat ze zo de kennis die ze had opgedaan bij natuurkunde in praktijk kon brengen. Ze was nu in praktijk bezig geweest om een werkende stroomkering te maken, geen les uit een boek kan tegen die ervaring op!

Daarnaast vertelde ze gewoon graag bezig te zijn met haar handen en dat ze wel een keer de mist was in gegaan doordat ze te snel was begonnen en niet goed had nagedacht over de volgorde. Ook liet ze me zien hoe belangrijk het is dat je ervoor zorgt dat je al je materialen al hebt voordat je begint. Haar klok wordt uiteindelijk gemaakt in een lijstje van Ikea. Doordat ze dat bepaald heeft voordat ze aan het proces begon, wist ze hoe groot haar ledjesveld moest worden. Had ze dit niet gedaan, dan had ze nu aan het einde van haar project tegen een probleem kunnen aanlopen doordat ze dan geen passend lijstje had kunnen vinden. Een simpele stap die door veel mensen maar al te vaak wordt overgeslagen, mijzelf incluis.

Natuurlijk waren er meer leerlingen hard aan de slag, er werd druk getekend in Tinkercad, geprogrammeerd in Python, er werden extra werelden voor Minecraft gecreëerd, en de Arduino’s en Raspberry Pi’s draaiden overuren.

IMG_3877

De sfeer die er heerste was zeer goed, gezellig. De jongelui hadden er duidelijk heel veel zin in om hiermee bezig te zijn en ik heb ook weer dingen opgestoken zo links en rechts.

En het kriebelt bij mij om me nu ook eens écht te gaan verdiepen in programmeren en coderen.

Iedereen aan het fröbelen

Pauline bij de lasercutterIk was al een tijdje van plan om te gaan kijken bij het fablab van de Populier in Den Haag.  Afgelopen vrijdag werden de docenten die daar les geven (Arjan en Per-Ivar) geïnterviewd door Carla Desain voor mijn nieuwe boek CodeKlas. Ik kon het zo dus mooi combineren. Op naar Den Haag. Een prachtige oude school en na een lange wandeling door de catacomben kwam ik aan op de zolder waar een stuk of drie open lokalen waren. Met in het midden een ruimte voor de docenten vol met spullen en materialen.

Er liepen al heel wat pubers rond en ik zag een stapel eten staan. Broodjes, worstjes, pizza’s, m&m’s en nog veel meer lekkers. Het lekkers wat ik had meegenomen viel in het niet bij deze grote hoeveelheid eten. Maar wel slim, want rond etenstijd zorgen dat pubers happy blijven, is eten een absolute must.

Per-Ivar begon de bijeenkomst met een rondje hoe iedereen zich voelde en welk project ze die avond gingen doen.  Iedereen had al plannen gemaakt, maar ik zag al snel (toen ze eenmaal bezig waren) dat er kleine groepjes ontstonden die elkaar aan het helpen waren en zo nu en dan liepen ze langs de tafel met eten om wat in hun monden te stoppen.

Ik deed zelf ook een rondje en ik zag een houten hand met scharnieren waar iemand mee bezig was om hem aan te sturen via een computer. Twee meiden waren bezig om een bank te maken voor hun kat, waar ze zich ook in kon verstoppen. Ik zag ook een schaakbord en iemand was bezig om met sateprikkers en lange brug te maken en er werden tekeningen geprint met de water color printer.  Per-Ivar en Arjan liepen zelf ook rond (met nog twee collega’s) en hielpen hier en daar, Maar ze waren zelf ook bezig met dingen uitproberen.

Mijn vingers jeukten en toen ik de laser cutter zag, wilde ik ook dat ook uitproberen. En een half uurtje later haalde ik mijn eerste maaksel tevoorschijn. Ik was ape-trots. Toen op naar de water color printer en daar ook heb ik een mooie tekening gemaakt met heel veel kleurtjes.

Aan het eind van bijeenkomst werd er weer een rondje gedaan. Wat heb je gedaan? Het antwoord was vaak: “Oo een beetje geklooid” Maar wat heb je dan geklooid en wat heb je er van geleerd? Sommige leerlingen tekenden op een deur hoever ze waren met hun project. En toen was er een grote schoonmaak. En die enorme berg met eten? Die was zo goed als op.

Eens in de maand hebben ze een plakken en knippen bijeenkomst voor docenten of andere belangstellende. Ik hoop dat ik nog eens terug mag komen.

Mijn textiel hart gaat harder kloppen bij het zien van zoveel creativiteit. Ik voel dat alles samen komt. Het creative, het programmeren, het maken, het altijd nieuwe dingen willen uitproberen. Wat een feest. Ik zie ook hoe belangrijk het is dat leerlingen zelf leren fröbelen, ontdekken, nieuwsgierig worden naar techniek die er achter zit.