Iedereen aan het fröbelen

Pauline bij de lasercutterIk was al een tijdje van plan om te gaan kijken bij het fablab van de Populier in Den Haag.  Afgelopen vrijdag werden de docenten die daar les geven (Arjan en Per-Ivar) geïnterviewd door Carla Desain voor mijn nieuwe boek CodeKlas. Ik kon het zo dus mooi combineren. Op naar Den Haag. Een prachtige oude school en na een lange wandeling door de catacomben kwam ik aan op de zolder waar een stuk of drie open lokalen waren. Met in het midden een ruimte voor de docenten vol met spullen en materialen.

Er liepen al heel wat pubers rond en ik zag een stapel eten staan. Broodjes, worstjes, pizza’s, m&m’s en nog veel meer lekkers. Het lekkers wat ik had meegenomen viel in het niet bij deze grote hoeveelheid eten. Maar wel slim, want rond etenstijd zorgen dat pubers happy blijven, is eten een absolute must.

Per-Ivar begon de bijeenkomst met een rondje hoe iedereen zich voelde en welk project ze die avond gingen doen.  Iedereen had al plannen gemaakt, maar ik zag al snel (toen ze eenmaal bezig waren) dat er kleine groepjes ontstonden die elkaar aan het helpen waren en zo nu en dan liepen ze langs de tafel met eten om wat in hun monden te stoppen.

Ik deed zelf ook een rondje en ik zag een houten hand met scharnieren waar iemand mee bezig was om hem aan te sturen via een computer. Twee meiden waren bezig om een bank te maken voor hun kat, waar ze zich ook in kon verstoppen. Ik zag ook een schaakbord en iemand was bezig om met sateprikkers en lange brug te maken en er werden tekeningen geprint met de water color printer.  Per-Ivar en Arjan liepen zelf ook rond (met nog twee collega’s) en hielpen hier en daar, Maar ze waren zelf ook bezig met dingen uitproberen.

Mijn vingers jeukten en toen ik de laser cutter zag, wilde ik ook dat ook uitproberen. En een half uurtje later haalde ik mijn eerste maaksel tevoorschijn. Ik was ape-trots. Toen op naar de water color printer en daar ook heb ik een mooie tekening gemaakt met heel veel kleurtjes.

Aan het eind van bijeenkomst werd er weer een rondje gedaan. Wat heb je gedaan? Het antwoord was vaak: “Oo een beetje geklooid” Maar wat heb je dan geklooid en wat heb je er van geleerd? Sommige leerlingen tekenden op een deur hoever ze waren met hun project. En toen was er een grote schoonmaak. En die enorme berg met eten? Die was zo goed als op.

Eens in de maand hebben ze een plakken en knippen bijeenkomst voor docenten of andere belangstellende. Ik hoop dat ik nog eens terug mag komen.

Mijn textiel hart gaat harder kloppen bij het zien van zoveel creativiteit. Ik voel dat alles samen komt. Het creative, het programmeren, het maken, het altijd nieuwe dingen willen uitproberen. Wat een feest. Ik zie ook hoe belangrijk het is dat leerlingen zelf leren fröbelen, ontdekken, nieuwsgierig worden naar techniek die er achter zit.

Blij-moedig besturen:Ruimte voor Ontwikkeling

Begin juni 2014 was het PO-congres. Er zijn heel wat tweets gemaakt over speeches (#bevlogenbesturen). In deze blog de boodschappen die ik uit deze twee dagen haalde.

ICT in onderwijs is als benzine in een koets… “Blij-moedig besturen:Ruimte voor Ontwikkeling” verder lezen

Codekinderen

In mei en januari heb ik op dit weblog als eens wat gepost over het project waar ik mee bezig was. Programmeren met jonge kinderen. Intussen zijn we een half jaar verder en is er een website (www.codekinderen.nl) en heb ik op heel wat scholen een pilot gedraaid. Het project heb ik natuurlijk niet alleen gedaan maar ism met Kennisnet en Mijn Kind Online. Er zijn 12 tools beschreven waarmee scholen aan de slag kunnen gaan om in vier weken met de kinderen te gaan knutselen op de computer. Alle lessen zijn geflipt (dus de kinderen kijken eerst naar een filmpje “wat ga je doen” en hierna een filmpje “hoe doe je dat” en dan gaan ze aan de slag. De leerlingen opdrachten staan op online glogsters. Omdat de lessen gegeven worden in een carrousel vorm is de eerste les zwaar (alles is nieuw voor iedereen),  maar een week later draait iedereen door en heeft een kwart van de leerlingen al ervaring met de tools/software en kunnen ze elkaar helpen. Ik hoop echt dat dit gaat aanslaan en dat docenten de stap durven te nemen om aan de slag te gaan met “codekinderen”. De eerste berichten zijn erg positief. Later nog eens een stuk van mij, waarom kinderen in mijn ogen moeten leren programmeren en waarom we dat al op jonge leeftijd moeten aanreiken.

Hieronder een mooie filmpje wat is gemaakt van een les in groep 3.

Codekinderen