Subsidie voor symbolen

Bij het ROC hadden we er een medewerker voor….iemand die de dagtaak had om subsidies op te zoeken en aan te vragen. Ze verdiende haar salaris ruim terug. Ze zocht naar subsidies die zoveel mogelijk paste bij zaken die we toch al aan het doen waren. Soms werden er echter ook nieuwe projecten opgestart, omdat de subsidie weer geld in het laatje bracht.

Het vinden van passende subsidies was geen sinecure. Vaak waren er aan de subsidies eisen verbonden waar je echt moeite voor moest doen om aan te voldoen. Vooral eisen ten aanzien van inzet van consultants waren vaak ingewikkeld. Daarnaast waren er vaak vele eisen ten aanzien van verantwoording. Ik kan me nog de ordner herinneren waarop we van de subsidieverstrekkers met grote rode letters moesten zetten: niet vernietigen voor 2017! Zou de ordner er nog zijn?

De administratie voor subsidies is meestal geen sinecure (met de meest geweldige formats met dito logo’s en vele benodigde handtekeningen) een deel van het geld van een subsidie gaat dus op aan administratieve kosten en verplichte inhuur van consultants. De controles die vervolgens worden uitgevoerd door de subsidieverstrekkers kosten ook weer het nodige aan tijd en geld. Vele personen zijn zo bij de administratie en controle van een subsidie betrokken. Hierdoor rijst de vraag hoeveel toegevoegde waarde de subsidie heeft. Hoeveel van de middelen worden echt ingezet voor het doel waar de subsidie voor is verstrekt.

We probeerden bij het ROC met name projecten die we toch al deden in aanmerking te laten komen voor subsidie. Het ging dus om het gericht zoeken van passende subsidies. Dat gaf natuurlijk altijd de vraag in hoeverre je lopende projecten aanpast voor de subsidie (die nooit helemaal passend is). Daarnaast speelt dan de vraag wat de toegevoegde waarde is van subsidie. Extra geld voor iets wat je toch al deed? Soms kon je hierdoor zaken wat sneller of beter doen, maar toch. Is dat het doel van subsidies?

Subsidies ontstaan vaak vanuit de maakbaarheidsgedachte. Als we extra geld geven voor opleiden van jonge leerkrachten hebben we over een paar jaar veel beter opgeleide leerkrachten… De praktijk is vaak anders. Subsidies zijn vaak een druppel op een gloeiende plaat. Subsidies zijn vaak zo specifiek gemaakt dat ze voor een hele beperkte doelgroep toepasbaar zijn. Daarnaast leidt de specifieke subsidie tot calculerend gedrag. We doen precies wat er gevraagd wordt en zodra de subsidie stopt zal ook de activiteit stoppen. Daarmee wordt echt geen duurzame ontwikkeling ingezet. Wel is het voor een minister of staatssecretaris een mooie symbool-politiek. Je hoort het Sander Dekker zo zeggen ‘Ik heb subsidie gegeven voor beter onderwijs aan talentvolle leerlingen, dus wordt het onderwijs voor deze leerlingen beter’. Dat durf ik te betwijfelen!

Ontwikkeling wordt niet in gang gezet door subsidies. Beter onderwijs is mensenwerk, dit wordt in gang gezet door mensen. Het gaat dus niet om het uitdelen van subsidies, maar om samen het gesprek te voeren over het ‘Waartoe’ van onderwijs. Vanuit deze dialoog tussen alle betrokkenen bij onderwijs zal veel meer in gang gezet worden dan vanuit subsidies.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *