Registreren omdat het moet?

Afgelopen donderdag beleefde ik mijn assessment dag in het kader van mijn registratie voor het schoolleidersregister. Ik wilde de registratie niet uitstellen omdat ik vind dat ik de waardering als schoolleider verdien. Waar ik geen zin in had was een opleiding. Ik zit in het spitsuur van mijn leven. Een man met een drukke baan en een dochtertje van vier die aandacht nodig heeft. Werk vier dagen en ben daarvan minstens drie dagen aanwezig op school. Daarnaast verricht ik natuurlijk ook werkzaamheden voor de stichting. Meer afwezigheid op school vanwege een studie vond ik niet wenselijk. Mijn oog viel op de evc procedure. Met veel nieuwsgierigheid ben ik de intake ingegaan. Had daar een erg leuk gesprek en schreef mij in voor de procedure. Helaas veranderde op dat moment nogal wat in mijn onderwijswereld. De nieuwe Cao moest ingevoerd worden en binnen de stichting was veel werk te doen. In deze periode verhuisde ik twee maal. Met hangen en wurgen vulde ik mijn portfolio.

Afgelopen donderdag dan wel het stempel Register Directeur Onderwijs gekregen en ik kan het maar niet vieren. Hoef geen opleiding meer aan te gaan, maar heb er helemaal geen overwinnend gevoel bij. Tijdens het behalen van mijn vorige studies was ik altijd blij en trots op mezelf. Nu heb ik dat gevoel helemaal niet. Het assessment bestond uit een criterium gericht interview en interviews met derden. De ouders, teamleden en bestuurder hebben lovend gesproken dus dat is hartstikke fijn. Het criterium gericht interview verliep voor mijn gevoel echter niet zo soepel. Ik kwam tijdens het gesprek gewoon niet op goede voorbeelden en er kwam geen goed lopend verhaal uit mijn mond. Ik heb ze wel verteld over mijn onzekerheden, mijn gebreken en mijn leerpunten. Ik moest op een moment vertellen over mijn onderwijsvisie en dat vond ik zo’n rare brede vraag. In plaats van dat ik dat zei begon ik wat te stotteren en te mompelen…wederom kwam ik niet goed uit mijn woorden.

Heb na afloop eerlijke feedback gekregen van mijn assessoren met complimenten en aandachtspunten. Doordat ik zelf uit heb gesproken dat ik aan sommige zaken nog niet toe ben gekomen en dat daar mijn interesses ook niet liggen heb ik op enkele punten laag gescoord. Hierdoor heb ik het uiteindelijk met de hakken over de sloot gehaald…

Dàt doet iets met me. Ben voor het eerst in mijn leven niet cum laude, met een hoog punt of met een uitzonderlijk compliment geslaagd. Een geheel nieuwe ervaring. Wellicht juist daarom een hele grote stap gezet, want ik blijk een gewoon mens te zijn met goede kwaliteiten en leerpunten. Misschien dat ik dat vanavond maar eens ga vieren.

6 gedachten over “Registreren omdat het moet?”

  1. Mooi hoor Lizette. Reflectie is een hele belangrijke vaardigheid van een schoolleider. Alleen al door je kwetsbaar op te stellen, je eerlijkheid, het ook niet altijd weten en je vragende houding maakt dat jij deze 3 letters RDO verdient. Gefeliciteerd!

  2. Met verbazing lees ik dat je het niet kan vieren! Wat ik lees (en dagelijks zie) is een vrouw, moeder, directeur, collega en mensenmens die in twaalf sloten tegelijk loopt en dit nog georganiseerd krijgt ook! Je bent voor mij iig wel een voorbeeld in zowel je functie als persoon. Dat het jou steekt dat je geen hoog cijfer hebt gekregen voor je gesprek mag je wat mij betreft heel snel loslaten. Want laat iemand anders die twaalf ballen maar eens in de lucht houden en dan met dezelfde energie als jij dat doet! Dus volgens mij heb je een geweldig leven te vieren….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *