Pilletje vergeten?

Medikinet met de werkzame stof Methylfenidaat

Het nieuwe schooljaar is weer begonnen. Als mentor van een eerste klas leer ik de kinderen in deze eerste weken steeds beter kennen. Natuurlijk heb ik voor de vakantie contact gehad met de leerkracht van groep 8, heb ik de leerlingen doorgesproken met de aanname commissie en heb ik de dossiers doorgelezen. Toch staat het niet altijd ergens geschreven: dit kind slikt medicatie. 

Bij ons op school zijn veel kinderen die gebruik maken van medicatie; concerta, ritalin of medikinet gedurende schooldagen en melatonine voor het slapen gaan. In klassenboeken wordt aangegeven op welk tijdstip welke leerling welk medicijn moet gebruiken. Sommige leerlingen hebben dat zelf in hun tas maar voor andere leerlingen is er een collega die de juiste medicatie verstrekt aan de juiste leerling. In de afgelopen jaren heb ik gezien dat het slikken op school steeds minder wordt, kinderen maken gebruik van medikinet of concerta, dat slikken ze voor school. Voor een aantal van die leerlingen is overigens ook een dosis op school mocht het vergeten worden. Er belt altijd wel een ouder om aan te geven dat het vergeten is, of het kind komt het zelf melden als we het niet al gemerkt hebben.

In de puberteit is groeien de kinderen behoorlijk hard en is het belangrijk dat de dosis medicatie nog wel blijft aansluiten bij de groei van het kind. We hebben hierover goed contact met ouders. Gedurende een periode van een aantal weken observeren we of er veranderingen plaats vinden als leerlingen een andere dosis krijgen of een ander medicijn. Dat werkt goed als we de leerling kennen…..en daar komt de aap uit de mouw…. Aan het begin van het schooljaar kan ik moeilijk een inschatting maken of het gedrag van een leerling voortkomt uit verkeerd afgestelde medicatie of gewoon ‘gedrag’ is. Dat is soms best lastig! De vraag: ‘pilletje vergeten?’ is snel gesteld!

Ik heb dit stukje geschreven vanuit mijn eigen ervaring dit is geen pleidooi vóór medicatie bij kinderen maar ook niet tegen omdat ik zie wat het voor een kind kan doen. Wellicht zijn er mensen die er anders over denken, altijd goed om van gedachten te wisselen, schroom niet om een mening achter te laten!

5 gedachten over “Pilletje vergeten?”

  1. Volgens mij is het steeds professioneel handelen met de werkelijkheid die zich in de klas aandient; investeren in de relatie met het kind met of zonder medicijnen…en daar zou denk ik ook de focus moeten liggen en dus niet in het antwoord op de vraag of kind wel of niet zijn medicijn heeft ingenomen…

    1. En dat is best lastig als het kind zichzelf niet is en dus in conflicten terecht komt waar het zelf moeilijk uitkomt met als gevolg een ongelukkig gevoel, sfeer in de klas beneden peil en collega’s die het eigenlijk ook niet weten…..en thuis loopt het uit de hand….professioneel handelen heeft ook zijn beperkingen (ik dan tenminste)

  2. Geloof ik hoor dat professioneel handelen vet ingewikkeld is. Ben er echter ook vet van overtuigd dat een kind dat zichzelf niet is, niet zichzelf wordt door medicijnen…
    Veel samen zoeken naar handelingsrepertoire….

  3. Als volwassenen met ADHD (die zijn hele schooltijd zonder medicatie heeft gedaan, omdat de diagnose niet gesteld was) zou ik zeggen dat dat pilletje me meer mezelf laat worden.

    In zekere zin ben ik minder mezelf, want een deel van mij wordt onderdrukt, maar in veel belangrijkere mate ben ik meer mezelf in omdat allerlei eigenschappen die storend zijn in bijvoorbeeld een klas (overal doorheen praten, mensen onderbreken, telkens mijn aandacht al bij iets anders, tamelijk ongeremd zijn) er niet zijn. Daardoor kan mijn echte karakter zich veel beter manifesteren. En van daaruit kun je dan een relatie opbouwen.

    Zonder die ritalin is het als het ware alsof ik continu een masker op heb dat anderen ervan weerhoudt om mijzelf te zien. Wat ze dan zien is dat moeilijke gedrag en ook voor mijzelf is het op dat moment onmogelijk om daaruit te komen, daar voorbij te grijpen om contact te maken.

    Dit klinkt misschien wat vaag. Misschien is het nog het best te vergelijken met het moment dat je langs een spiegel loopt als er net een flink stuk van je haar is afgeknipt. Dan schrik je en heb je even nodig om te denken: O ja, dat ben ik. ADHD is als telkens op situaties terugkijken en schrikken omdat je gedrag zo anders is dan je zou willen en dan hoe jij jezelf ervaart. Ritalin zorgt er dan als het ware voor dat je spiegelbeeld en het beeld in je hoofd meer op een lijn komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *