Over onderwijsinspectie en nieuwjaarswensen

In januari komt de inspectie onze school bezoeken en anderhalve week later is het Open Dag. Wat zal onze school er mooi bij liggen in die weken. Er zal weinig aan het toeval worden overgelaten, hoewel we ons volgens onze directeur nergens zorgen over hoeven te maken. We hebben immers alles op orde: in de checklist Kwaliteitsbeleid staan immers maar 2 parameters op oranje en daaraan wordt hard (planmatig) gewerkt, we hadden mooie examenresultaten en doorstroomgegevens,  en bij Dronkers een 8,5.

De inspectie komt kijken en wel twee dagen lang. Ze gaan halve lessen bezoeken (waarom geen hele?), lopen een aantal uren met één klas mee, gaan met veel mensen praten en hebben aangegeven niet alleen naar de cijfertjes te kijken, maar zich vooral te gaan richten op de zorg. Waarvan acte. Ik zou alleen zo graag willen dat ze ook dit kunnen en willen zien:

  • dat een leerling bij me binnenloopt omdat ze zich zorgen maakt over de brugklasser die zo alleen in de aula verdrietig zit te zijn. “Ik ken hem niet hoor juf, maar ik vind dat iemand even met hem moet praten”.
  • dat de mentor niet afwacht tot het mentoruur, maar deze jongen meteen gaat opzoeken en erachter komt waar het verdriet vandaan komt. Nog voor de jongen thuis is, heeft hij al met de moeder gesproken.
  • dat oud-leerlingen ons steevast vertellen dat ze onze school zo missen omdat ze zich op de nieuwe school niet gekend voelen. Dat kan dan het MBO zijn, maar ook de plaatselijke havo of een andere vmbo-school.
  • dat docenten op donderdagavond na het Kerstgala voor klas 3 en 4 nog tot half twee ’s nachts in de weer waren om de aula startklaar te maken voor de kerstviering van klas 1 en 2 op vrijdagochtend.
  • dat er collega’s zijn die elk jaar zonder mopperen op hun vrije dagen naar school komen om de projecten wonen en ckv door te kunnen laten gaan
  • dat voor een collega wiens schoonmoeder tijdens de laatste weken van het schooljaar ernstig ziek wordt, door haar sectiegenoten een plan wordt opgesteld wie welke taken van haar overneemt, zonder dat dit door iemand gevraagd wordt.
  • dat er verschillende nog-net-niet-bevoegde kanjers rondlopen, die voor een laag loon lesgeven, mentoraat en studie (en soms nog een andere baan) combineren en toch altijd tijd hebben voor de leerlingen.
  • dat we als team vaak veel plezier hebben en dat ook uitstralen, vooral bij activiteiten
  • dat we voor leerlingen met wie het echt even allemaal niet zo goed gaat niet de makkelijke weg zoeken (ga maar naar een andere school) maar blijven zoeken naar mogelijkheden binnen onze eigen school.
  • dat we soms andere keuzes moeten maken dan we zouden willen, meestal omdat budgetten niet toereikend zijn, maar dat we dan zoeken naar oplossingen en die meestal gewoon toch kunnen vinden omdat er veel creativiteit en goodwill is binnen het team.
  • dat we kritisch op elkaar zijn, juist omdat we allemaal willen en weten dat het beter kan.
  • dat ik elk jaar een brok in mijn keel heb bij de diploma-uitreiking, omdat er altijd weer kinderen met een diploma de deur uitgaan waarop ik ontzettend trots ben. De leerlingen voor wie het niet vanzelf kwam, die een ouder verloren, zelf erg ziek waren, een pittige leerstoornis hebben, mantelzorger zijn, verslaafde ouders hebben enz.
  • Kortom: dat een school veel meer is dan een lijst met cijfertjes, kwaliteitseisen, zorgplannen, didactische vaardigheden maar ook een grote familie, waar gemopperd mag worden, gelachen en gehuild wordt en waar dingen misgaan en het soms hard tegen hard kan gaan, maar uiteindelijk iedereen zich thuis voelt.

Ik realiseer me terdege dat het een voorrecht is dat ik op zo’n school mag werken. Maar ik weet ook dat er ontzettend veel scholen in Nederland zijn waarvoor hetzelfde geldt. Mijn wens voor 2014 is daarom dat minister, staatssecretaris, inspectie maar ook de media de aandacht wat op die zogenaamd  “softe” kant van het onderwijs gaan richten en wat minder op lijstjes met cijfertjes, Finse droomscholen en centrale toetsen. En dus wens ik iedereen in onderwijsland een warm, kritisch maar vooral bevlogen 2014 toe.

Auteur: Adrienne de Kock

Ruim 22 jaar onderwijservaring en enthousiasme over onderwijs blijft groeien. Coördinator onderbouw op Effent (de mavo van Oosterhout), lerares Engels en aardrijkskunde. Speciale interesse in de mogelijkheden die nieuwe media en ICT-toepassingen bieden voor onderwijs.

Eén gedachte over “Over onderwijsinspectie en nieuwjaarswensen”

  1. Laat de goede inspecteur dat nou vooral wel ‘voelen’
    Laat jullie bevestiging aan elkaar fijn de belangrijkste norm zijn!
    Mooi onderwijs 2014!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *