Objectief, objectiever, objectiefst

Cotan gecertificeerd meten
Onderling neutraal vergelijken.
Dan deugt het zo lijkt het.

De mooiste dingen in het leven zijn niet te meten.
Wie weet dat niet.
Als onderwijs mooi, en dus goed, moet zijn.
Waarom dan toch zo die focus op dat meten?
En dus ook op inhoud die objectief, objectiever, objectiefst te meten is?

Niets mis met opbrengsten. Stevige resultaten.
Schreef al eens over onterecht negatief duiden van opbrengstgericht werken
Knuppel in het opbrengstgerichte hoenderhok
Zoeken naar onderlinge vergelijkbaarheid, spiegelen aan een norm, een verwachting.
Dat is goed.
Koesteren van hoge verwachtingen ten aanzien van alle kinderen.
Hen willen / mogen bevoorwaarden in het waarmaken  daarvan.
Betekent op zijn minst dat je zelf expliciet moet zijn over de kwaliteit, het resultaat van je werk.
Kritisch, kwetsbaar en erop aanspreekbaar.

Laat professionals elkaars ‘toets’ zijn.
Vind wat van je werk en van dat van een ander.
Bevraag het en laat je bevragen.
Als we toch allemaal het vier ogen (en meer) principe realiseren.
Dan creëren we intersubjectiviteit.
Zo ontstaat die – tevens onderling vergelijkbare  – norm.
En positioneren we het proces!
Ja en op hoe je dat transparant vastlegt in woord en beeld.
Dat het deugt.
Verzinnen we wat.
Echt.

Misschien laten de 3 VWO leerlingen van @FransDroog
Waarmee ik overmorgen hun ideale school mag ‘ontwerpen’.
Binnen normen.
Gewoon efkes zien hoe dat zou kunnen…..
Watenhoewiljijleren

Auteur: Edith van Montfort

Vol vrolijkheid en daadkracht wil ik vanuit diverse perspectieven staan voor mooi onderwijs! Ik sta lerend, ontwikkelend en een beetje stout in mijn praktijk. Ik wil professionals in het primaire proces inspireren en bovenal bevoorwaarden het beste in zichzelf waar te maken; opdat zij ertoe doen in het leren en leven van de lerenden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *