Mijn onderwijs-start in 2014

Al in de vroege ochtend zie ik een moeder met haar zoon op het schoolplein staan. Het jongetje heeft een schooltas op zijn rug. Ik denk nog, wat een onbekend gezicht, zou hij hier op school zitten? Misschien is hij in de vakantie 4 jaar geworden en is het vandaag zijn eerste schooldag? Ik loop door, wens mijn collega’s eenmaal binnen een gelukkig nieuwjaar, maak wat grappen over het uitrusten van mij op school vandaag, wens een groepje ouders de allerbeste wensen en loop naar mijn kantoor. Daar start ik mijn computer op en kijk even naar de binnengekomen post. Dan hoor ik een klop op de deur. Mijn adjunct schuift de moeder met haar zoontje naar binnen. “Een nieuwe inschrijving” Heb jij even tijd?

Dat heb ik wel dus ik vraag de moeder om te gaan zitten. Het jongetje verschuilt zich achter haar rug en duikt met zijn gezicht in zijn jas. Er bekruipt mij een vreemd gevoel. Ik weet het niet. Zou moeder hem hier vandaag meteen achter willen laten? Mijn gedachten dwalen meteen af naar mijn dochter die ik vanochtend met een kleine brok in mijn keel na een heerlijke vakantie bij het kinderdagverblijf heb afgezet.

De vrouw in mijn kantoor begint in het Engels te praten. Ik begrijp uit haar verhaal dat ze in de kerstvakantie hier vanuit Polen is komen wonen. Ik zie haar nieuwe adres op een briefje staan. Een beruchte straat midden in de stad. Helemaal niet in de buurt van de school… Moeder vertelt verder. Zij heeft werk gevonden als schoonmaakster en is op zoek naar een school. De kinderen van haar vriendin zitten hier op school en zij wil dat haar kind ook hier start. Dit blijkt handig te zijn i.v.m. brengen en halen. Ik wijs haar op de andere scholen in de buurt van haar woning, maar ze wimpelt het snel af. Ondertussen kijk ik naar het jongetje. Die lijkt iets te ontdooien. Ik herhaal zijn naam en hij kijkt me aan. Ik ontdek een klein glimlachje. Op dat moment denk ik alleen maar gelukkig…waarschijnlijk kan ik dit mannetje op zijn gemak stellen en straks op een redelijke wijze in zijn nieuwe kleutergroep achterlaten. Ik weet namelijk al dat dat staat te gebeuren.

Samen met moeder schrijf ik het jongetje in en vertel ik in mijn allerbeste Engels dat het toch wel heel wat is voor haar zoon om zomaar hier op school te moeten blijven vandaag en dat hij ook best eerst even een uurtje mag wennen. Ik zie de schrik bij moeder. Ze geeft aan dat ze moet werken en het blijkt al snel dat ze er vanochtend al had moeten zijn. Ze komt vandaag te laat op haar werk en als ik niet meewerk heeft ze een nog groter probleem. Ik besluit snel om de situatie niet nog lastiger te maken. Samen gaan we naar de kleuterklas. Na snel overleg kan de kleine man terecht in groep 1/2B. De juf vangt het kind met al haar liefde en ervaring op. Ondertussen houd ik de rest van de groep even bezig. Gelukkig zit in deze groep een goed tweetalig sprekend Pools meisje. “Ik help wel hoor juf” zegt ze. Het vervelende gevoel in mijn maag wordt iets minder. Deze topjuf en deze lieve groep kinderen gaan het grote werk voor mij doen vandaag.

Ik loop nog even met moeder mee naar de poort en zie de bezorgdheid nu duidelijk op haar gezicht, ik stel haar gerust en geef haar een hand. Wens haar vervolgens succes op haar werk.  Terwijl ik terug naar mijn kantoor loop bedenk ik me dat ik morgen waarschijnlijk weer een jongetje met een rugtas op het schoolplein zal zien staan, maar dan zal ik naar hem zwaaien en dan weet ik ook nu al zeker dat hij terug zal zwaaien.

 

Eén gedachte over “Mijn onderwijs-start in 2014”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *