Ik ben gek, want ik werk in het onderwijs!

De laatste dagen heb ik op verschillende sociale media dit opiniestuk uit augustus 2011 voorbij zien komen, Je-moet-wel-gek-zijn-om-als-leraar-in-het-voortgezet-onderwijs-te-werken. Geen idee waarom dit ineens weer is opgedoken, maar ook geen idee waarom zo veel van mijn (onderwijs)vrienden, collega’s en bekenden dit zonder verder commentaar delen.

Daar begrijp ik namelijk niets van. Ja, alles wat er staat is waar, maar ik zie gelukkig zo veel meer, elke dag! Zet die negatieve bril af en verwonder je over al het moois dat onderwijs te bieden heeft.

In dat kleine volle, slecht geventileerde lokaal komen elk uur zo’n dertig andere kinderen binnen, vaak enthousiast of druk, maar in ieder geval vol met vragen (al zijn dat niet altijd de vragen waarop jij antwoord hebt). Kom daar maar eens om op een airconditioned kantoor, waar je dag in dag uit tegenover dezelfde suffe collega zit (Debiteuren, Crediteuren wel eens gezien?)!

Er gaat voor mij geen dag voorbij, zonder dat tenminste één leerling een glimlach op mijn gezicht tovert, vaak ook een schaterlach. Kinderen verwonderen en als je elke dag met ze mag werken, maakt dat je een rijker mens. Ik ben mij ervan bewust dat velen dit softe onzin zullen vinden, maar als je echt naar kinderen kijkt, kun je moeilijk tot een andere conclusie komen.

Elk jaar ben ik apetrots als weer een lichting onze vmbo-school met een diploma verlaat. Op de kinderen die hebben moeten knokken, omdat ze een ingewikkelde thuissituatie hebben, omdat ze ernstig ziek zijn, omdat ze het niveau eigenlijk net niet aankunnen, maar ook op de slimme luiwammesen die altijd door het oog van de naald kropen.

Een school is in alle opzichten een creatieve omgeving. Elke les vraagt om creativiteit, nooit verloopt een les zoals je van tevoren hebt bedacht. En hoewel de doelen vast staan, jij mag zelf je keuzes maken om die doelen te behalen. Op welk kantoor of bij welk bedrijf maak je je eigen feestje: niet alleen je lessen maar zeker ook uitstapjes, excursies, theatervoorstellingen, schoolfeesten, sportdagen, etc? Waar krijg je vlak voor  je vakantie chocolade, knuffelbeertjes, kaartjes om je te bedanken voor het leuke jaar?

Ook de schaarse middelen (dat belastinggeld) maken creatieve oplossingen noodzakelijk en dus ben ik bij voorbeeld zelf op onderzoek gegaan om het gemis van de (dure) digitale content van de methode te compenseren. Dat kost tijd, dat klopt, maar daardoor leer ik zelf ook nog steeds. Op didactisch, pedagogisch, sociaal en (computer)technisch gebied ben ik nog lang niet uitgeleerd.

Ja, de waardering voor leraren laat wel eens te wensen over. Toch merk ik daar persoonlijk weinig van. Ik geloof dat dat te maken heeft met het feit dat ik trots ben op wat ik doe. Als je de hele dag roept dat je het zo zwaar hebt en alleen de negatieve kanten van ons mooie beroep ziet, moet je ook niet verwachten dat mensen die mooie kanten wel zien. Ik kies ervoor in de docentenkamer juist bij mensen te gaan zitten die wel inspireren, ik zoek op Twitter naar tweeps die dezelfde positieve kijk op onderwijs hebben als ik en die ook uitdragen. En dus zie ik naast alles wat er mis is in het onderwijs, gelukkig ook mooie initiatieven van leerkrachten die oplossingen aandragen voor die problemen (bijv. Het Alternatief van Jelmer Evers en René Kneyber, Leraren met Lef, the Crowd) zonder te blijven hangen in de litanie van klachten die Anneke Wijma ons voorschotelt.

Ik hoop dat Anneke inmiddels een andere baan gevonden heeft, waarin ze wel gelukkig is. Ik blijf voorlopig lekker lesgeven en hoop dat ik dat (ondanks alles wat er mis is met het onderwijs) nog heel erg lang heel erg leuk blijf vinden! Want je moet wel gek zijn niet in het onderwijs te willen werken!

Auteur: Adrienne de Kock

Ruim 22 jaar onderwijservaring en enthousiasme over onderwijs blijft groeien. Coördinator onderbouw op Effent (de mavo van Oosterhout), lerares Engels en aardrijkskunde. Speciale interesse in de mogelijkheden die nieuwe media en ICT-toepassingen bieden voor onderwijs.

2 gedachten over “Ik ben gek, want ik werk in het onderwijs!”

  1. Ik ben al meer zure reacties tegengekomen op dit naar mijn idee juist humorvolle en scherpe artikel van Anneke, een overduidelijk betrokken docente die het beste met haar leerlingen voor heeft. Waarom toch die negativiteit jegens een goedbedoelende collega?

    1. Sorry, Marieke, mijn stuk is zeker niet zuur bedoeld. Ik heb haar verhaal anders opgevat dan jij, schijnbaar, en blijkbaar dus velen met mij. Ik heb wat tegengas willen geven aan de eeuwige litanie dat alles zo slecht is in het onderwijs, misschien strijden we dus voor dezelfde zaak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *