Jaag je dromen na

De workshop van Ruben Terlou, georganiseerd door de Veerkrachtgroep, zindert nog na in mijn hoofd. Je kent Ruben misschien van de serie:’langs de oevers van de Jangtze’. Waarom blijft dit zingen in mijn hoofd? Ik blader door mijn aantekeningen… een ongeordende brij met prachtige one-liners. Op twee zinnen blijft mijn oog hangen. Jaag je dromen na… direct daarna staat de zin… zijn we verblind door vooruitgang? Ineens weet ik waarom deze middag zo bijzonder was…
Ruben laat ons bij voortduring schijnbare tegenstellingen zien. Hij laat ons voelen dat deze tegenstellingen gewoon samen kunnen komen. Op een natuurlijke manier en bijna zonder moeite.
Aan de ene kant laat hij ons zijn authenticiteit zien. Hij benadrukt de waarde van trouw zijn aan jezelf, geloven in jezelf een blijven bij je eigen ik. Een kant waarbij hij het heeft over ‘wat wil je creëren?’, over streven naar vooruitgang en voortdurend onderzoeken en ontdekken. Trouw blijven aan je eigen idealen, ook als dat niet conform de verwachtingen van anderen is. Ruben reflecteert voortdurend op zijn werk (en dat van zijn  collega’s): waarom doe ik dit? Is het ethisch wat ik doe? Hij is zelf de toetssteen en laat zich niet afleiden door verwachtingen van anderen.
Aan de andere kant laat hij het belang van het waarderen van persoonlijke en collectieve geschiedenis (tot vele generaties terug), saamhorigheid en je verantwoordelijk weten voor je medemens voelen. Aan deze kant heeft hij het over tradities en eren van je voorouders. In al zijn ontmoetingen heeft hij de waarde hiervan gezien en ervaren. Worden we verblind door vooruitgang? Hechten we voldoende waarde aan wat we hebben en aan onze geschiedenis?
Deze schijnbare tegenstellingen tussen zijn bij jezelf en zijn bij de ander en tussen vooruitgang en traditie combineert hij door te zijn ‘in het moment’, te zoeken naar ‘gelijke grond’ en door gesprekspartners autonomie te geven. Hij benadrukt de waarde van improvisatie. Vragen komen in het moment en op het moment. Alleen met echte aandacht kom je tot gelijkwaardigheid. Dan kan je de tegenstelling tussen zijn bij jezelf en zijn bij de ander overbruggen.
Een prachtige spiegel voor ons onderwijs met genoeg om over na te denken.

Jezelf evalueren? Geef jezelf een 8?

Een poosje geleden mocht ik meegenieten bij een van de teams van Stichting OOG. Ze doen mee met de pilot ‘flip de school’. Het doel is om zelf tot standaarden te komen om de eigen school mee te kunnen beoordelen. Het mooie van zo’n pilot is dat leerkrachten zelf nadenken over wat ze mooi of goed onderwijs vinden. In het gesprek bleek dat leerkrachten zich veel meer bewust waren geworden van hun eigen waarde. ‘Ik doe er echt toe als leerkracht!’ “Jezelf evalueren? Geef jezelf een 8?” verder lezen

Tijd voor onderwijs

Druk, druk, druk… mijn agenda is net een potje vol met pieren. Van het ene overleg val ik in het andere overleg. Even tijd voor lunch of rustig plassen is er bijna niet. Als bestuurder word ik geacht bij allerlei overleggen te zijn. Ik reis van LEA (lokaal educatieve agenda) naar OOGO (op overeenstemming gericht overleg) naar ALV (algemene leden vergadering), tussendoor ga ik op schoolbezoek, heb functioneringsgesprekken, monitorgesprekken en masterclasses met directeuren.

Kijkend naar deze agenda vraag ik me soms af wat al dit overleg toevoegt aan goed onderwijs voor de kinderen in onze regio. Wat een bestuurlijke drukte!
Voor de komende periode neem ik me weer voor om me echt te richten op sturing geven aan goed onderwijs. Soms niet aanwezig zijn bij alle goedbedoelde overleggen hoort daar bij. Dus als ik er een keer niet bij ben…ik ben bezig met onderwijs!

Ouderbetrokkenheid

Gisteren mocht ik een bijdrage leveren aan de lancering van het boek: Schoolleider aan zet in ouderbetrokkenheid, met ambitie en lef naar een nieuwe regie. Tijdens het schrijven van dit boek heeft Harriet Marseille een gesprek gehad met een aantal directeuren van stichting OOG. Een mooi gesprek, een gesprek dat ons raakte. Ouderbetrokkenheid is een onderwerp dat ons raakt, maar waarom eigenlijk? “Ouderbetrokkenheid” verder lezen

Overschilderen of strippen…?

We kennen allemaal dat gevoel, je kijkt rond in en om je huis en ziet dat er echt geschilderd moet worden. Links en rechts is er een stukje verf afgestoten, door de zon is de kleur verschoten, de kinderen hebben mooie zwarte handdrukken gemaakt op de muren en buiten begint te verf de bladderen. Ja, het is echt weer tijd voor onderhoud. “Overschilderen of strippen…?” verder lezen

Subsidie voor symbolen

Bij het ROC hadden we er een medewerker voor….iemand die de dagtaak had om subsidies op te zoeken en aan te vragen. Ze verdiende haar salaris ruim terug. Ze zocht naar subsidies die zoveel mogelijk paste bij zaken die we toch al aan het doen waren. Soms werden er echter ook nieuwe projecten opgestart, omdat de subsidie weer geld in het laatje bracht.

Het vinden van passende subsidies was geen sinecure. Vaak waren er aan de subsidies eisen verbonden waar je echt moeite voor moest doen om aan te voldoen. Vooral eisen ten aanzien van inzet van consultants waren vaak ingewikkeld. Daarnaast waren er vaak vele eisen ten aanzien van verantwoording. Ik kan me nog de ordner herinneren waarop we van de subsidieverstrekkers met grote rode letters moesten zetten: niet vernietigen voor 2017! Zou de ordner er nog zijn? “Subsidie voor symbolen” verder lezen

Wie is er tegen #40uurleren ?

Wat klinkt dat mooi elke leerkracht 500 euro en 40 uur voor professionalisering. Allemaal de tijd en gelegenheid om te werken aan je eigen ontwikkeling. Hoewel, 40 uur en 500 euro is natuurlijk heel beperkt als je echt aan je ontwikkeling wilt werken. Toch krijgen we deze faciliteiten in primair onderwijs allemaal.

Wat zou jij doen met 40 uren en 500 euro voor professionalisering? Zou je een week bij een andere school waar ze een heel ander concept hebben dan bij jullie gaan kijken? Zou je een aantal workshops gaan volgen? Zou je naar congressen gaan? Zou je boeken over opvoeden, ontwikkeling van kinderen en lesgeven gaan lezen? Zou je samen met een aantal collega’s intervisie organiseren? Er zijn mogelijkheden genoeg. “Wie is er tegen #40uurleren ?” verder lezen

2015 onderwijs kijken!

Terugkijkend lijkt het allemaal zo mooi gepland.  Dat was het natuurlijk niet, maar vanuit mijn behoefte om zaken te ordenen lijkt het wel zo. Zo werkt dat bij mij, vooral op intuïtie werken en achteraf de rode draad ontdekken.

Het eerste jaar als college van bestuur startte met het gevoel te varen tussen ijsbergen met blinddoek op. Geen idee waar we precies waren en geen idee van de komende ijsbergen. Vanuit de behoefte aan overzicht dus eerst alle tijd en aandacht voor administratie. Zorgen dat we kunnen sturen. Informatie in de cloud, invoer bij de bron, inzicht altijd beschikbaar dat was het doel. Inmiddels hebben we zowel op financieel, personeel als onderwijsgebied inzicht in de stand van zaken.

Met inzicht kwam ook het gevoel uit koers zijn. Op een aantal scholen waren er zorgen over onderwijskwaliteit. Daarnaast was het ziekteverzuim aan de hoge kant.  Het tweede jaar dus alle energie besteed aan personeelsmanagement. In gesprek met directeuren en medewerkers vanuit de kernvraag: wat is je passie voor onderwijs? Mooi om de passie bij medewerkers weer terug te zien en om te zien hoe men wil investeren in de eigen ontwikkeling. Lastig op het moment dat blijkt dat de passie of de competenties er onvoldoende zijn. Het tweede jaar bevatte vele moeilijke gesprekken, maar gelukkig ook hele leuke inspirerende gesprekken.

Aan het eind van het tweede jaar ben ik me meer gaan richten op onderwijs. Lekker kijken op de scholen. Wat een mooie dingen zijn er te zien! Dat is een mooie opmaat voor het derde jaar. De administratie is op orde, verzuim is minder aan het worden dus nu aandacht voor de kern: onderwijs.

Dan heb ik het natuurlijk niet over cito-resultaten,  taal en rekenen, maar over kinderen motiveren en stimuleren. Zorgen dat de nieuwsgierigheid van kinderen wordt uitgedaagd. Op naar een leerzaam 2015.

Ik zie, ik zie…wat jij niet ziet! #passendonderwijs

Wanneer we om ons heen kijken zien we allemaal iets anders. We hebben onze eigen werkelijkheid. We passen de wereld om ons heen bij de kennis en kunde die we hebben. Spreekwoordelijk zeggen we wel eens: “Als je alleen een hamer hebt lijkt alles een spijker.” Het filmpje van Sil is een mooi voorbeeld van manieren van naar Passend Onderwijs kijken. Dit is Sil! Het maakt nogal uit met welke bril en met welk perspectief je naar Sil kijkt. Dat maakt uit voor jezelf, maar zeker ook voor Sil en de mogelijkheden die Sil krijgt om zich te ontwikkelen. “Ik zie, ik zie…wat jij niet ziet! #passendonderwijs” verder lezen

Blij-moedig besturen:Ruimte voor Ontwikkeling

Begin juni 2014 was het PO-congres. Er zijn heel wat tweets gemaakt over speeches (#bevlogenbesturen). In deze blog de boodschappen die ik uit deze twee dagen haalde.

ICT in onderwijs is als benzine in een koets… “Blij-moedig besturen:Ruimte voor Ontwikkeling” verder lezen