Van Slag, een geluidsvrouw zonder routine

Donderdag 22 mei eerste officiële voorstelling met muziektheater Van Slag.

Inpakken
Het inpakken van de auto’s. Op zich al een hele puzzel want waar laten we al ons materiaal? Licht, geluid, decor, beamer we doen alles zelf en brengen alles zelf mee. Help, hoe krijgen we het in de auto. Met passen en meten kregen we alles netjes in 2 auto’s.

pakken

Opbouwen
Spannend want hoe ziet de zaal er uit. En krijg ik het geluid wel goed. In een zaal met tribune en ik zit met mengpaneel helemaal bovenin. Podium is ergens beneden, gelukkig heb ik een bril en ja ik kan nog net zien waar onze muzikant en de zangdames staan. Pfieuw, maar dit moet lukken.

Slepen met kabels. Aansluiten van de microfoons en boxen. Makkie, al zo vaak gedaan met opzetten en afbreken iedere repetitie avond. Wat kan er mis gaan zou je denken. Op zoek naar beschikbare stopcontacten. We hebben er wel heel wat nodig. Met elektrische piano en nog een paar muziekinstrumenten die verstrekking nodig hebben, iPad, zangmonitoren, boxen, beamer, tablet voor de PowerPoint, belichting, mixer… enz… Je komt stopcontacten te kort.  Gelukkig, haspels genoeg.

podium

Soundchecken
Zangmonitors doen het. Hmmm de grote boxen doen het niet hoor ik van beneden. Ren naar beneden. Alles controleren. Kabels controleren. Huh, alles klopt. Wat kan er mis zijn. Zoeken zoeken. Gelukkig, een mede Van Slagger is zo slim om ook boven bij het mengpaneel de kabels even te controleren. Oeps, een in het verkeerde gat. Tja dan gaat het niet werken natuurlijk. Zweet op de rug niet alleen van de trap op en af en de stress, het was ook bloedheet in het gebouw. Moderne school met klimaatbeheersing: het klimaat beheerst de school ipv van andersom zeg!

Na een check blijkt dat er een box hinderlijk stoort. Licht en geluid op één haspel werkt niet lekker begrijp ik, leerpuntje. Weer op zoek naar een stopcontact, om de hoek nog een gevonden. Nu begint het wachten. Nog maar even buiten zitten bij het publiek dat buiten aan het bbqen is. Blijk er natuurlijk er weer 1 of 2 te kennen. Even bijpraten. Terwijl je stiekem denkt: dooreten jullie we willen met Van Slag Aan de slag!

De voorstelling
Eindelijk de zaal stroomt vol en kunnen we écht beginnen..

Eerste lied… Snel even bijregelen want het moet natuurlijk wel verstaanbaar zijn. Zucht de spanning van de start is er af… en het loopt. Na een paar nummers: de zaal in de pocket. Er wordt gelachen, een traan gelaten bij een ontroerend lied. Oeps, niet vergeten om de schuif van de microfoon op tijd open de zetten. Hard werken.

Zie dat de lichtman naast me het ook niet makkelijk heeft, beamer reageert niet goed. Puntje voor de volgende keer. Wat zingen die meiden goed. Zaal reageert goed op de nummers.. Straks eens maar even vragen wat ze van dit lied vinden. Of geluid goed was. Verstaanbaar enz..

O jee, we zijn al bij ‘Beer’. Gefocust blijven Roeline! Blijven opletten. Galm niet vergeten bij de zang. Al bijna bij het laatste nummer. De tijd vliegt voorbij.  Dat was al weer het laatste lied. Bedankje en bloemen. Het zit er op ..

Luisteren en vragen
We willen heel graag weten wat ons gehoor er van vindt, we mengen ons dus tijdens de koffie onder het publiek. Tjonge, veel positieve geluiden. Geweldig gezongen. Mooi combinatie, die stemmen bij elkaar. Sketches top. Jullie schuwen geen gevoelige onderwerpen. Dat is goed want zo is het juist zo herkenbaar. Mooie afwisseling van gevoelig en grappig. Goed gedaan hoor.

Zelf zijn we best kritisch. Ik maakte hier een fout en daar was ik te laat. Of miste we een couplet. Was iemand de tekst even kwijt. Publiek blijkt het vaak helemaal niet te weten en dus ook niet te merken.

Afbreken en napraten
We breken de boel weer af en pakken in. Bergen alles weer op onze thuisbasis. Drinken nog samen een biertje bij de Bosrand. Bespreken reacties, lachen samen om wat er mis ging en vertellen elkaar wat de volgende keer beslist anders moet.

Enthousiasme van publiek werkt aanstekelijk. Ik wil nog veel vaker samen optreden. Tof om met jullie te werken, Nancy, Marion Johan en Herman.. Bedankt voor jullie vertrouwen. Ik ben trots op ONS Van Slag.

Out the comfortzone
Een jaartje geleden zomaar van uit niets aan het geluid begonnen met we zien het wel of het lukt. Het is een strijd van luisteren en begrijpen wat je moet doen en horen. Welke knop ook al weer..

Heb een enorm respect voor geluidmensen gekregen..

Net als toen ik in het onderwijs terecht kwam compleet van buiten naar binnen in het onderwijswereldje gerold. Respect voor leerkrachten gekregen. Een wereld die ik via de kinderen als hulpouder kende. Waar leerlingen bijna altijd op de eerste plaats staan. Waar merendeels mensen met een passie en inzet werken die ongekend is.. Waar kinderen worden geholpen zichzelf te ontdekken en te leren waar ze goed in zijn én waar ze hulp nodig hebben.

Dat je heel veel kunt als iemand in je gelooft.  Als je vertrouwen geeft en krijgt is er veel meer mogelijk dan je ooit had gedacht.

Ik zie hier bij Van Slag dezelfde passie en inzet. Om totaal buiten je comfortzone boven jezelf uit te stijgen, om je zekerheden los te durven laten en in het diepe te springen. Vertrouwen krijgen en geven. Ik word daar zo blij van.

En de routine..  die komt er wel.

Www.muziektheatervanslag.nl

vanslag

Bloggen….

roeline… Roeline Jochemsen

 

 

 

(versie 2)

Karin probeert mij al een jaar aan het bloggen te krijgen, heb volgens haar genoeg te vertellen. Nou deel ik die mening niet helemaal. Om de druk wat op te voeren begint ze gewoon een “Onderwijswijven”blog en….   als ik even niet op let zit ik ineens gewoon te bloggen.

Dit  is dan ook mijn 1e bijdrage aan het “Onderwijswijven”blog en eigenlijk aan wat voor een blog dan ook..

Op Twitter heb ik veel positieve mensen ontmoet die zich vaak geheel belangeloos inzetten om de nieuwe media onlosmakelijk te verbinden met onderwijs. Zodat het een vanzelfsprekend onderdeel wordt van het onderwijsproces. Geweldig vind ik dat.. en ik word er blij van. Heb er mijn plezier in mijn werk weer helemaal door teruggekregen en een aantal echte Twittervrienden opgedaan. Twitter kan bij mij niet meer stuk.

Maar nu wordt het ook eens tijd om zelf een stap voorwaarts te zetten.. Pff en spannend dat ik dat vind.. maar ook zo verschrikkelijk leuk..

Club van Critical Skills Challenges en ICT/Media..

Het werd deze week aangekondigd op Twitter..  een echt herenclubje. Ik maakte daar een opmerking over … en kreeg direct de reactie om mij dan maar aan te sluiten. Nu draag ik Critical Skills een warm hart toe en ik denk dat we met de heren uit het clubje mooi onderwijs kunnen gaan maken. Maar daar lag dan ook de vraag of ik mij aan wilde sluiten en ik heb gewoon ja gezegd.

Een mooie uitdaging voor dit jaar ik heb er heel veel zin.. ben heel benieuwd wat het allemaal inhoudt maar als je nooit instapt kom je ook nergens.. we gaan #samenopreis.