Kwaliteit schoolleiders zichtbaar gemaakt

Vandaag verscheen de rapportage van de onderwijsinspectie, waarin aangegeven wordt dat goede schoolleiders zorgen voor betere lessen. “Uit onderzoek van de Onderwijsinspectie ‘De kwaliteit van schoolleiders’ blijkt: hoe beter de schoolleiders, des te beter die lessen zijn.
Vanaf morgen zal door middel van logo’s zichtbaar gemaakt worden wat de kwaliteit van de schoolleider op de school is.

Door het schoolleiders kwaliteits logo zichtbaar maken op scholen kunnen ouders en kinderen zien wat de kwaliteit van de schoolleiders is.
Naast publicatie van de CITO uitslagen per school en de verplichte registratie van schoolleiders in het schoolleiders register zal dit ervoor gaan zorgen dat de kwaliteit van de schoolleiders zichtbaar is en daar waar nodig verbeterd wordt.

De onderwijsinspectie heeft een ontwerpbureau in de arm genomen om een bij de huidige tijd passend logo te ontwerpen. Dit is vooral om verwarring te voorkomen en ook om dicht bij de leefwereld van zowel leerlingen als hun ouders te staan.
De logo’s zijn inmiddels verstuurd naar scholen om ook op de websites te plaatsen.
Vanaf morgen volgen per post de schildjes om bij de voordeur of op een andere voor ouders zichtbare plaats te bevestigen.

Van een bestuurslid van een scholengroep ontving ik de logo’s die verspreid gaan worden.

duimen
Wat mij betreft een erg goede ontwikkeling, want ook schoolleiders mogen wel eens tegen het licht gehouden worden, zodat ouders bewuste kwalitatieve keuzes kunnen maken.

Besturende Leraar & Lerarende Bestuurder ?!

@KarlijnLuijpen leraar @skbo_oss > IKC Regenboog
@BosOss Edith, CvB @skbo_oss

Karlijn schrijft
Edith schrijft

De aanleiding

tweet1

Op die tweet al veel reacties uit “den Lande” maar niet uit Oss?
Dus hopatee een Tweet eruit die kans laat ik niet schieten:

tweet2

Zeer verbaasd was ik dat ik ook echt de eerste was, maar meteen een enthousiaste reactie terug.

tweet3

En zo sta ik donderdag 20 februari in het SKBO kantoor voor een rondje bestuur.
’s Morgens om 08.00 uur een hartelijk onthaal door Edith met tijd om samen de dag door te nemen en verwachtingen uit te spreken. Vragen stellen kan en mag, wat vinden vooral ook. En er is steeds, hoe klein ook, een mooie dialoog waardoor de verschillende lagen van de organisatie steeds in beeld en samen komen. Wat ik vooral graag wil zien is hoe het werk dat “hier in de kantoren gebeurt” bijdraagt aan wat ik in de klas doe.

Dat vooral ook wat mogen vinden, blijkt toch wel een dingetje. Onwennigheid met de situatie, het onderwerp, of toch “de baas” waarbij je aan tafel zit? Daar moet ik oog voor blijven houden. Ik vind namelijk ook van alles van wat ik in die klassen en in onze scholen zie…

We beginnen met een directeuren overleg. In eerste instantie zijn daar ook bouwcoördinatoren en/of intern begeleiders bij aanwezig omdat de agenda daar vandaag om vraagt. Mooi om te horen en zien hoe de dagelijkse onderwijs praktijk besproken wordt en hoe gezocht wordt naar verbindingen binnen de stichting. Waarbij steeds voor ogen wordt gehouden dat er ook ruimte moet zijn voor de eigenheid van de locaties. De rol van Edith in dit geheel is mij niet meteen duidelijk maar in gesprek samen kom je erachter dat die eigenlijk niet veel anders is dan een schooldirecteur bij zijn team. Soms prikkelend aanwezig (de boel even op scherp zetten) vaak luisterend en soms misschien ook wel even niet nodig. Edith geeft ook aan daar niet altijd bij aanwezig te zijn.

Karlijn merkt op: “het is toch niet zo dat hoe ‘hoger’ in de organisatie, hoe professioneler er gewerkt wordt”… Op mijn doorvragen hierop gaf Karlijn aan dat er niet door iedereen even stevig geparticipeerd werd in het directeurenoverleg… Tja vergaderen is ook een vak, voortdurend werk aan de winkel [1] . Opbrengst was dan wel: afstemming met de kernteams van alle scholen in professionaliseringswensen passend onderwijs. Uhm Edith als schooldirecteur, waarom niet het zelfde als jij Karlijn, de leraar van de klas?  

Na het directeuren overleg gaan we meteen door met beleidsgroep Kwaliteitszorg. In deze beleidsgroep nemen de portefeuillehouders van de beleidsgroepen Onderwijs, Personeel & Organisatie, Financiën & Facility en de manager KWZ, deel; directeuren die naast hun directeurschap, samen een deel van de verantwoordelijkheid voor het reilen en zeilen van de organisatie hebben.
Een constructief geordende overleg waarin de lopende zaken worden besproken.
Het valt mij op dat ook steeds gekeken wordt naar de dagelijkse onderwijs praktijk.  Wat betekent dit voor dagelijkse praktijk, vooruit kijkend en ook kritisch terugkijkend, hebben we dit goed gedaan kunnen we dit in het vervolg anders en of beter doen.  Met boterham in de hand (geen teamkamer en of pauze hier 😉 ) wordt er verder gesproken met steeds oog voor wat het beste is voor het kind en het onderwijs.  Dat staat natuurlijk heel dichtbij wat ik zelf in mijn klas wil, het beste voor het kind.

Zie je wel: het lukt soms wel dat vergaderen (pfjoew).
Karlijn, als het in mijn werk te ver af komt te staan van wat voor de kinderen, hun onderwijs, in onze scholen van belang is, dan krijg ik letterlijk jeuk.

Als de portefeuillehouders ook vertrokken zijn, word ik door Edith aan het werk gezet.  Het jaarverslag is zo goed als af, of ik dat even wil lezen, wil bevragen. Later in de middag is er overleg om een Prezi te maken van dit jaarverslag. Mooi om te lezen dat jaarverslag. Niet heel veel nieuwe dingen voor mij, hoewel.. Wat mij opvalt is de samenwerking die steeds gezocht wordt met andere onderwijsstichtingen. Geen concurrenten van elkaar maar bijvoorbeeld proberen door slim in te kopen geld te besparen zodat dat geld naar de kinderen kan.

En Karlijn jouw opmerkingzeg kan het niet met wat minder woorden, dat lezen de collega’s zo nooit” hebben we ons ter harte genomen: minder woorden op een dia Tja…schriftelijke communiceren is ook een vak, voortdurend werk aan de winkel [2]Dat samenwerken met andere stichtingen gaat in de backoffice (onze administraties) van een leien dakje. En jij snapt natuurlijk wel dat het ons uiteindelijk vooral om de frontoffice (onze scholen, Integrale Kindcentra) te doen is. Hoe mooi als PO en VO in Oss sterker gaan samenwerken nu we dat in de administratie ook doen?! En jij draagt zelf dagelijks bij aan het succes van samenwerken met kinderopvang. 

Edith staat de hele dag door open voor mijn vragen en of opmerkingen. Samen praten over de manier waarop het onderwijs vorm krijgt in de verschillende lagen van de organisatie. Toch is het moeilijk om in een dag te zien wat er allemaal in het bestuur gedaan wordt, daar ben ik mij zeker van bewust. Wat mij wel opvalt is dat op vele fronten gekozen wordt voor het vooruit kijken.

Voor de (onderwijs-)dag van vandaag is het wezenlijk om ook tien jaar verder te kijken. Zouden we vaker samen moeten doen: wat hebben kinderen eigenlijk nodig als ze tien jaar verder zijn ? Wat leert ons dat over het leren van vandaag ?
En ja voor mij zijn dat ook zaken als hoe lang hou je een gebouw van een kleine school open. Zo merkte jij ook op dat ik met heel veel verschillende dossiers tegelijkertijd bezig was. Juist door de verbinding te leggen met het leren van kinderen in een groep, komen die dossiers voor mij steeds samen. Het feit dat jij dat in één zo’n dagje ook vaststelt geeft mij aan dat we samen goed op weg zijn!
En vanzelfsprekend spraken we ook over hoe we professionele betrokkenheid (horizontaal en verticaal) binnen onze organisatie verder kunnen invullen. Zo maak je immers samen kwaliteit. Daar hebben we nog een weg in te lopen want ja ook Karlijn kreeg opmerkingen van collega’s waarom dat nou nodig is zo’n dagje besturen… Nou daarom dus: Samen weten en maken wat nodig is om lerende kinderen en collega’s te bevoorwaarden al het moois in zichzelf waar te maken.
Hopatee!

 


[1]           Acquisitie naar aanleiding van deze vaststelling wordt niet op prijs gesteld

[2]           Acquisitie naar aanleiding van deze vaststelling wordt niet op prijs gesteld

Ook hier: Help even een handje op #IPON2014

Op mijn eigen weblog staat ie natuurlijk al…maar niks mis met een copy-paste.
We voegen echter vanuit Onderwijswijven een extra handicap toe, bij de #tietmeateat hebben we ook over Wildbreien gesproken, nou neem je breipennen maar mee dan, dan zullen we eens een Blogboompje op zetten of aan elkaar breien:
boom

We hebben een Edubloggers ontmoetingsplekbanner dankzij Willem Karssenberg.
We hebben een plaats op #IPON2014 als echt edubloggerscollectief, of hoe je het ook wilt noemen.
Maar nu moeten we er ook nog gewoon zijn als Edubloggers.
Doel: mensen wijzen op het bestaan van onze individuele weblogs, edubloggers.nl maar voornamelijk om elkaar te ontmoeten.
Maar ook mensen vertellen over:

  • een weblog als praatpaal
  • een weblog ter reflectie
  • een weblog voor onderwijs
  • een weblog als verbindende factor
  • een weblog als….

Naast deze nobele doelstelling, kennis delen, kunnen we ook gewoon een #meetgreettweet organiseren en kunnen de nog niet uitgedeelde edubloggerspins opgeprikt worden.
Wie helpt ons een handje…als je toch op de IPON bent…gewoon een uurtje er zijn…anders ben ik zo alleen.

Schrijf je hier even in…dag en tijd dus.

#ploggen, Tietmeateat met Ballen

Vorig jaar hadden we een spontane sushi en we nemen nog een boel (lees teveel) dingen mee bijeenkomst bij Pauline Maas.
Omdat het vroeg om herhaling hadden we vandaag onze eerste, min of meer georganiseerde en gestructureerde,  #onderwijswijven TietMeatEat. Ik geloof dat we niet iedereen uitgenodigd hadden en dat ook weer niet iedereen er was, maar met een vrouw of 15 was het een aardige afspiegeling van de feminisering van het Nederlandse onderwijs.

De plog dus maar op deze plaats.

Mijn voorbereiding bestond uit een lege Hannus en verder #zinin
startZo rond 15.00 uur begon de bel te tingelen en schoven er zo’n 15 onderwijswijven de kamer, keuken, tuin en stiekem de Mannengrot van mijn keukentafellief in.
Net als vorig jaar was het de bedoeling dat eten en drinken (netjes vooraf aangegeven) zelf meegenomen werd. Dus Fudge, cake, fruitsalade, smeersels, krabsalade, taart, en ander gelekkerte werd op het kookeiland geparkeerd

etenNatuurlijk is een vrouwen bijeenkomst zonder Ballen geen goeie bijeenkomst dus ook daaraan was gedacht. Helaas niet Hallal maar wel Marrokaans (en gezien de geur uit de mond van mijn Kliekjeseter, rijkelijk voorzien van knoflook)

balpl

Maar eigenlijk…..als je een paar “meisjes” bij elkaar neerzet doen de zoetjes het erg goed. Mijn koelkast is nog gevuld, dus van afvallen zal deze week weinig komen.

chocs

Nu zie ik jullie denken…..wat deden die #onderwijswijven daar? Eten, drinken en maar wat ratelen zonder enige inhoud? Natuurlijk niet, we hadden diepzinnige onderwijsgesprekken, wilde plannen en natuurlijk het officieel opspelden van de enige echte edubloggerspin(nen). Deze was voor Edith van Montfort

IMG-20140223-WA0000Ik zit in elk geval weer lekker in de bloemen, lief!!

tulppl

Natuurlijk ontbraken de toegezegde “tassen vol (onderwijs)liefde” niet, want Edith hield haar woord. De inhoud van de Goodybag blijft natuurlijk geheim!!

tasjes

Zoiets als….het was een TOPONDERWIJSWIJVEN middag!! en Hannus maar werken…

klaarpl

Oh….en natuurlijk willen jullie de groepsfoto ook nog zien. Komt er aan als Pauline doorheeft hoe de app werkt, de batterij weer opgeladen is en de foto gefotoshopt.

Volgend jaar weer!! Nu eerst wildbreien bij #IPON

#onderwijskijken 24: Buitenspelen

Terwijl de Winterspelen in volle gang zijn hadden jullie natuurlijk verwacht, fotografeer GOUD, maar ik las deze week een artikel over een school waar “pakkertje”op het schoolplein verboden werd.
Ik vraag me af (omdat mijn kinderen al volwassen zijn), wat wordt er gespeeld buiten?
Knikkeren, elastieken, touwtje springen, ballen, slierten?

Fotografeer of visualiseer deze week eens Buitenspelen

Mijn buitenspelen vandaag?
stoel

Een advies kan een bijzondere wending krijgen

De uitspraak over Cito, van staatssecretaris Sander Dekker doet een hoop stof opwaaien, althans in mijn tijdlijn op Twitter komt een hoop verontwaardiging, onbegrip en strijdvaardigheid voorbij. Die strijdvaardigheid vind ik fantastisch, geeft energie en werkt aanstekelijk maar dat terzijde.
Sander Dekker geeft aan dat hij af wil van de kritiek op de Citotoets. Het verbaast me enorm dat hij niet inziet, dat de kritiek die er is, niet gaat over de Citotoets an sich maar over de wijze waarop ermee omgegaan wordt. Het onderwijsbeleid van OCW dus. Het onderwijsbeleid van Sander Dekker zelf dus. Een typisch geval van struisvogelpolitiek! En ook van ‘de aanval is de beste verdediging’.

Al een jaar of tien geven de openbare basisscholen van 3primair in Ridderkerk de adviezen voor het voortgezet onderwijs zonder een eind Cito te doen. Het overleg hierover met het voortgezet onderwijs verloopt constructief en het kind, niet alleen de leerling, staat hierbij centraal.

Een heel bijzonder voorbeeld hiervan is het advies dat ik jaren geleden gaf aan een meisje in mijn klas. Op basis van wat we al die jaren van haar hadden gezien op school en het LeerlingVolgSysteem als tweede gegeven werd het een HAVO-advies. Fijn! Overigens heb ik het meisje ook in groep 3 in de groep gehad en wist ik dat toen al.
Het gesprek met haar moeder, zeer betrokken bij haar dochter en bij de school, verliep prima. Moeder en leerkracht tevreden en blij….

Een paar dagen later bleek dit voor het meisje zelf anders uit te pakken. Moeder wilde graag een gesprek met mij en haar dochter erbij, prima! Wat bleek? Sinds dit meisje het ‘definitieve’ advies had gekregen, voelde ze zich doodongelukkig! Ze kon niet meer slapen, ze huilde heel veel en werd er ziek van. Ze moest er niet aan denken naar de HAVO te gaan, ze ging veel liever naar het VMBO! Ze vond 4 jaar op het voortgezet onderwijs genoeg en daarna zou ze MBO gaan doen. Het ging haar er niet om dat ze dacht de HAVO niet aan te kunnen of te moeilijk te vinden, ze dacht dat ze het wel zou kunnen, maar ze wilde het pertinent niet!
OK, hoe ga je hiermee om als leerkracht? Je wil toch uit de leerling halen wat er in zit? Maar als leerkracht kijk je niet alleen naar de leerling, maar vooral ook naar het kind, het kleine mensje met haar eigen kijk op het leven en haar toekomst.
Het gesprek werd een gek soort onderhandelingsgesprek, koehandel bijna, waar ik nog steeds met plezier op terugkijk. In die tijd gaven we nog geen eenduidige adviezen en had het voortgezet onderwijs nog een zogenaamde ‘dakpanklas’. Het uiteindelijke (dus nu pas echt definitieve) advies werd VMBO/HAVO met de, een beetje lacherige, mededeling van mij erbij: ‘Maar lager ga ik niet!’

Met het voortgezet onderwijs is besproken hoe dit advies tot stand is gekomen, want ‘met deze resultaten moet zij toch de HAVO kunnen doen?’ Ja, dat klopt! Maar…
Eind goed, al goed? Zeker!
Het meisje heeft het VMBO gedaan, vervolgens het MBO, precies zoals ze zelf voor ogen had. Ze reist nu het hele land door als fotografe.

De moraal van dit verhaal? Vrij simpel hoor: de Citotoets of eindtoets is niet heilig, nooit!
Dat vindt Cito zelf ook.

Sander Dekker, kun je echt jezelf in de spiegel aan blijven kijken en volhouden dat je er meer verstand van hebt dan leerkrachten en Cito?

Karin van der Hoek (dir.)
obs de Bosweide

Onderwijswijken 23: Het vingertje of een handje helpen?

Aansluitend op de post van Lizette Mijland en mijn huidige studieworstelingen over leertheorieën…wij weten het altijd beter en oh oh dat vingertje.

Jij deed het, Mag ik iets vragen, het is jouw schuld,…ikke ikke ikke….maar is de helpende hand niet fijner?

Fotografeer het Vingertje of de Helpende Hand

vingertjebewerkt

#Onderwijskijken 20: Playful Doodles?

Vanavond kwamen er ineens een aantal prachtige voorbeelden van Playful Doodles voorbij.
Het zijn foto’s waarin een object onderdeel is van een tekening (doodle).
Ja, dan kan ik niet anders doen als de opdracht van #onderwijskijken daarop aan laten sluiten.

Opdracht: Kom maar op met die Speelse Doodle.

Kijk voor inspiratie eens hier en hier
Ik hoop deze week ook iets te kunnen bedenken